برچسب انقلاب

در شهر قم به مناسبت شب هفتم رحلت حاج‌آقا مصطفی، از طرف جامعه مدرسین و فضلای حوزه علمیه قم، مراسمی در مسجد اعظم برگزار شد و بیش از ۵۰ هزار نفر در آن شرکت کردند. بنده نیز در این مراسم تلاش و فعالیت زیادی کردم. به خاطر دارم بنده یک متن ۱۶ صفحه‌ای را درباره مسائل مختلف نوشته بودم و قرار بود هم در مراسم خوانده و هم پس از آن منتشر شود.

به احتمال زیاد آنچه بختیار را وادار به پذیرش نخست وزیری کرده و موجب گشته سال‌ها مبارزه و دوستان خود را در جبهه ملی فراموش کند، تنها ناشی از جاه‌طلبی او و امیدش به این بوده که بتواند پس از مدتی خود اعلام جمهوری کند که البته امکاناتش را در دست نداشت.

در روزهای آخر، امام، شهید عراقی را صدا می‌زنند و می‌گویند: «در حوالی میدان توپخانه، برای خانواده من منزلی را تهیه كنید! می‌خواهم به ایران برگردم.» شهید عراقی می‌گوید اوضاع ایران مساعد نیست. امام می‌فرماید: «كارتر همین را می‌گوید، نماینده شاه مراكش همین را می‌گوید، همگی می‌گویند صلاح نیست به ایران بروم. معلوم می‌شود كه اتفاقا ضرورت دارد كه بروم».

خبرنگار مجدداً پرسید: «شما در طول تاریخ ایران به عنوان مقتدرترین انسان در حال وارد شدن به ایران هستید، از این ورود مقتدرانه چه احساسی دارید؟» وقتی که ترجمه کردند امام فرمودند: «هیچی» و آهسته ادامه دادند، «الا ان اقیم حقا و ابطل باطلاً»؛ مگر اینکه حقی را استوار کنم و باطل را سرنگون سازم.»

کتاب هایزر نمونه‌ای کامل از آشفتگی در حکومت ایران در روز‌های پایانی‌اش بود، به‌نحوی که شاه ممکلت هم از ورود این ژنرال بلندپایه ارتش آمریکا باخبر نمی‌شود. ژنرالی که به او لقب نایب‌السلطنه آمریکایی داده‌اند، زیرا عملاً با ورودش به ایران مقدرات کلان کشور را به‌دست گرفته‌بود

محسن رفیقدوست می‌گوید: ما گروه حافظان امام را با همکاری شهید بروجردی تشکیل داده بودیم. آن‌ها را به مدرسه‌ علوی منتقل کردیم و در طبقه‌ سوم مدرسه ساکن کردیم. آن‌ها در آنجا به کارهای حفاظتی خودشان مشغول بودند. ما یک دستگاه بی‌سیم هم داشتیم که در دست آن‌ها بود و با آن دستگاه مکالمات بی‌سیم ساواک را می‌شنیدیم تا اگر قصد حمله به مدرسه‌ علوی را داشته باشند ما آگاه شویم و اقدام کنیم.

دبیر سرویس تاریخ روزنامه جوان نوشت: به نظر من انقلاب ایران پیش وبیش از هرچیز، واکنش مردمان این دیار به یک تحقیر طولانی بود.