سید رضا نیری در خاطرات خود میگوید: یك روز برادرزادهام پیش من آمد و گفت: «عمو از زیر مهمات صدای ساعت میآید». ما بچههای نیروی هوایی را مطلع كردیم، آنها آمدند و بعد از كنار زدن اسلحهها و مهمات یك بمب ساعتی را كشف كردند كه اگر منفجر میشد، مدرسه رفاه، علوی و تمام ساختمانهای اطراف را به طور كامل ویران میكرد.
جوان آنلاین: در ایام 12 تا 22 بهمن 1357 حوادث بسیار مهمی در کشور اتفاق افتاد که تمرکز آن در مدرسه رفاه و علوی بود، جائی که امام در آن مستقر بود و آخرین تصمیمگیریها برای سرنگونی رژیم پهلوی در آنجا اتخاذ میشد.
مرحوم سید رضا نیری از مبارزان انقلابی و از اعضای کمیته استقبال امام خمینی در کتاب خاطرات خود که با عنوان “نیمقرن خدمت” توسط مرکز اسناد انقلاب اسلامی منتشر شده است درباره حوادث آن روزها میگوید: در كمیتهای كه در مدرسه رفاه تشكیل شده بود من مسئول تداركات بودم و چند تن از دوستان، آشنایان و اقوام، چون آقای حیدری، برادرم سیدمرتضی و چند نفر از دوستان بازاری بودند كه زیرِ نظر من فعالیت میكردند. ساعت تقریباً 10 شب بود كه گزارش رسید حضرت امام به مدرسه رفاه تشریف میآورند. در آنجا یكی از كلاسهای مدرسه رفاه را برای استراحت و بیتوته ایشان، نظافت و فرش كرده بودیم و كلید اتاق ایشان هم پیش من بود. همچنین مسئول پذیرایی و تهیه وسایل مورد نیازشان من بودم.
وقتی كه حضرت امام به مدرسه رفاه آمدند، حدود 30 نفر در آنجا بودیم كه روی پلههای مدرسه نشستیم و ایشان حدود 15 دقیقه برای ما صحبت كردند. سپس ایشان را برای استراحت به اتاقشان هدایت كردم، مسئول حفاظت ایشان هم شهید محمد بروجردی بود و در داخل راهروی مدرسه هم حمید نقاشان با اسلحه نگهبانی میداد.
هنگامی كه امام وارد اتاق شدند، من برایشان یك سفره كوچك و یك ظرف غذای مختصری از برنج و قورمهسبزی بردم. ایشان كمی میل كردند بعد رختخوابشان را پهن كردم. حضرت امام به خاطر انجام وظایف، بزرگوارانه از من عذرخواهی و تشكر كردند.