برچسب امیر پریمی

ژانر فانتزی یکی از ناب‌ترین ژانر‌های سینمایی برای قصه‌گویی و جهان‌سازی است؛ همچنین ژانر فانتزی (Fantasy) از گونه‌های سینمایی است که در سالهای اخیر به شدت مورد توجه علاقمندان به سینما قرار گرفته و نزدیکی قابل درکی با ژانرهای ترسناک و علمی تخیلی نیز دارد.

ژانر فانتزی همانگونه که از نامش برمی‌آید؛ داستانک‌ها و شخصیت‌هایی را روایت می‌کند که عمدتا با زندگی واقعی تفاوت دارند. در این گونه‌ی پرطرفدار سینمایی؛ خیال‌پردازی حرف اصلی را می‌زند و استفاده از مواردی همچون وقایع ماورا طبیعی؛ سحر و جادو؛ حس ششم و سفر در مکان و زمان از جمله فرایندهای پیشبرنده‌ی داستان به شمار می‌روند.

با پخش سومین اپیزود از سریال فالکون و سرباز زمستان، عملاً این مجموعه اکشن و سرگرم‌کننده به نیمه راه خود رسیده است. اما در ادامه ماجراجویی و تلاش سم و باکی برای یافتن منبع سِرُم فوقِ سرباز، این دو شخصیت در اپیزود جدید به سرزمین بی قانون مادری‌پور می‌آیند و با چند چهره برجسته از جهان MCU روبرو می‌شوند. در ادامه با نقد سریال The Falcon And The Winter Soldier همراه ویجیاتو باشید.

فیلم «لیگ عدالت» ساخته زک اسنایدر نسبت به پروژه‌های قبلی وی مانند «مرد پولادین» و «بتمن در مقابل سوپرمن: طلوع عدالت» پیشرفت چشمگیری داشته است. در حالی که کمپانی «DC» هنوز هم ثابت می‌کند که در مورد فیلم هایشان بدترین دشمنِ پیشرفت شرکت خودش است، اما در این میان «لیگ عدالت» کماکان هم می‌تواند چند قدم در مسیر درست بردارد. لیگ عدالتِ اسنایدر یک افتضاح نیست اما پیشگامانه هم نیست. در عوض، جایی در وسط قرار می‌گیرد، و یک فیلم ابرقهرمانی گاهاً لذت بخش را تداعی می‌کند، اما وقتی شروع به حفاری عمیق‌تر می‌کنید، کمی ناامید کننده‌تر است. در نتیجه این پرسش پیش خواهد آمد که اساساً آیا «لیگ عدالت زک اسنایدر» ارزش انتظار را داشت؟! در ادامه با نقد فیلم Zack Snyder's Justice League همراه ویجیاتو باشید.

جشنواره ریفکین (Rifkin's Festival) جدیدترین ساخته وودی آلن، یکی دیگر از آن داستان‌هایی است که تداعی کننده جهان آلن در سال‌های اخیر است. جهانی سرشار از کمدی رمانتیک‌های وودی آلنی با درون مایه جهانگردی در جای جایِ این کُره خاکی و ادای احترامی خسته کننده و گاه به گاه به سینمای کلاسیک دهه 60 و آثاری چون «هشت‌ونیم» فدریکو فلینی و «ژول و جیم» فرانسوا تروفو که با توجه به تمایل استادانه آلن به الهام گرفتن از این کارگردانان در گذشته، دیگر احساس تازگی را در بیننده ایجاد نمی‌کند. اگر شما یک علاقمند به سبک فیلمسازی وودی آلن نباشید، دیدن این اثر مصداق بارز یک اتلاف وقت است. در ادامه با نقد فیلم Rifkin’s Festival همراه ویجیاتو باشید.

پایان اپیزود چهارم سریال فالکون و سرباز زمستان در مقیاس لحظاتی که جهان MCU تا کنون به ما داده، ممکن است یکی از نفس گیرترین آن‌ها باشد. این قسمتِ نسبتاً پُر از اکشن دارای فینالی تکان دهنده بود؛ فینالی که در آن ویات راسل با شخصیت جان واکر کار خارق العاده‌ای در پیشبرد شخصیتش انجام می‌دهد. محوریت این اپیزود بر پایه این موضوع بود که اگر قدرت صرفاً شخص را از خود بی خود می‌کند، داشتن این قدرت برای اشخاصی چون کارلی مورگنتا به چه معناست؟ یا برای سم ویلسون؟ و البته برای جان واکر یا کاپیتان آمریکای جدید؟ در ادامه با نقد سریال The Falcon And The Winter Soldier همراه ویجیاتو باشید.

این درام بر اساس یک داستان واقعی و جذاب از فرانسه اشغال شده توسط نازی‌ها در سال 1942، روایتی جالب و دیدنی را تعریف می‌کند که بیننده را به درون داستان خود می‌کشاند. وادیم پرلمان، کارگردان شناخته شده اوکراینی‌تبار، در فیلم «درس های فارسی» یک شیوه ماهرانه و ناموزون را ایجاد می‌کند که با دستمایه قرار دادن قوانین ژانری برای تمرکز روی شخصیت‌‌ها، فضایی پویا را پیش روی بیننده خلق می‌کند. در ادامه با نقد فیلم Persian Lessons همراه ویجیاتو باشید.

سی سال پیش، فیلم «سکوت بره‌ها» به کارگردانی جاناتان دمی با معرفی دنیای ترسناک کلاریس استارلینگ و هانیبال لکتر، مخاطبان را در همه جا شوکه کرد، و البته جوایز اسکار را نیز درو کرد. بدون تردید سکوت بره‌ها فیلمی مهم و شاخص است. آن اثر اکنون بخاطر آدمخوار بسیار جذابش، هانیبال لکتر و عامل جوان و سخت گیر اف بی آی کلاریس استارلینگ، در ذهن عاشقان سینما باقی مانده است. اگرچه آن فیلم بر روی لکتر و ذهن هولناک بدنام ترین روانپزشک آمریکا تمرکز داشت، اما ماهیت اصلی خود اثر پیرامون یک داستان پس زمینه‌ای آسیب‌زا و کشف نشده برای شخصیت کلاریس بود. با این اوصاف هیچگاه جنبه‌های تاریک شخصیت کلاریس دستمایه تولید یک اثر هنری قرار نگرفت و برای دهه‌ها، استودیوها کلاریس را نادیده گرفته و به دنبال ساخت دنباله‌های بعدی با حضور هانیبال بودند. اما اکنون و برای اولین بار، تهیه کنندگان در این سریال به دنبال کشف لایه‌های کشف نشده یک شخصیت متفاوت هستند. در ادامه با نقد سریال Clarice همراه ویجیاتو باشید.

ژانر ترسناک یا اساساً سینمای وحشت در سال‌های اخیر و به خصوص در قرن جدید میلادی دچار فراز و فرود‌های بسیاری بوده است. این شاخه محبوب پس از دوران اوج خود در سه دهه هفتاد، هشتاد و نود میلادی دچار یک حفره یا شکاف در مسیر خود شده، شکافی که این ژانر را به چاله‌ای عمیق و تکراری فرستاده است. این روز‌ها آثار سینمای وحشت در دو فرمول آشنا فرو رفته‌اند؛ یکی آثار اسلشر تکراری و دنباله‌دار و دیگری فیلم‌های جامپ‌اِسکر گونه شِبه کمدی و تینیجری که فاقد هرگونه استعداد یا محتوای خاصی هستند. البته شاخه سومی نیز وجود دارد که به نام آثار مستقل سینمای وحشت شناخته می‌شوند. فیلم‌هایی که هم مضمون جالبی دارند و هم از فرم و شکل قابل بررسی برخوردارند. نمونه این آثار فیلمی چون «Hereditary‎» یا موروثی است. حالا فیلم «Son» می‌خواهد دنبال کننده شاخه سوم این مسیر باشد. در ادامه با نقد فیلم Son همراه ویجیاتو باشید.