پایان اپیزود چهارم سریال فالکون و سرباز زمستان در مقیاس لحظاتی که جهان MCU تا کنون به ما داده، ممکن است یکی از نفس گیرترین آنها باشد. این قسمتِ نسبتاً پُر از اکشن دارای فینالی …
پایان اپیزود چهارم سریال فالکون و سرباز زمستان در مقیاس لحظاتی که جهان MCU تا کنون به ما داده، ممکن است یکی از نفس گیرترین آنها باشد. این قسمتِ نسبتاً پُر از اکشن دارای فینالی تکان دهنده بود؛ فینالی که در آن ویات راسل با شخصیت جان واکر کار خارق العادهای در پیشبرد شخصیتش انجام میدهد. محوریت این اپیزود بر پایه این موضوع بود که اگر قدرت صرفاً شخص را از خود بی خود میکند، داشتن این قدرت برای اشخاصی چون کارلی مورگنتا به چه معناست؟ یا برای سم ویلسون؟ و البته برای جان واکر یا کاپیتان آمریکای جدید؟ در ادامه با نقد سریال The Falcon And The Winter Soldier همراه ویجیاتو باشید.
فالکون و سرباز زمستان از نظر لحن و کیفیت ساخت بسیار سازگار بوده است. اما این سازگاری به منظور کمبود ملات داستانی درحال رنگ باختن و نابودی است. اساساً این سریال بر مبنای نمایش میراث باقی مانده کاپیتان آمریکا پیشین یا استیو راجرز بنا شده بود؛ اما سه اپیزود ابتدایی با استفاده از فرمول آثار جیمزباندی و حتی جان ویک (در اپیزود سوم) به طور کلی بر چند شاخه نامتعادل داستانی متمرکز شد. شاخههایی که منجر به درخواست نمایش کامل رقص زیمو در اپیزود پیشین توسط طرفداران شد.
به همین دلیل قسمت چهارم نیز از چند نظر کاملاً خسته کننده به نظر میرسد. چون سریال کماکان بر موضوع واحدی استوار نیست. اگر سریال همانند لحظات پایانی این اپیزود تمرکز خود را به جان واکر یا کاپیتان آمریکا جدید با بازی ویات راسل محدود نگه دارد، برآیند کار نتیجه بسیار بهتری به بار خواهد آورد.