ژانر ترسناک یا اساساً سینمای وحشت در سالهای اخیر و به خصوص در قرن جدید میلادی دچار فراز و فرودهای بسیاری بوده است. این شاخه محبوب پس از دوران اوج خود در سه دهه هفتاد، …
ژانر ترسناک یا اساساً سینمای وحشت در سالهای اخیر و به خصوص در قرن جدید میلادی دچار فراز و فرودهای بسیاری بوده است. این شاخه محبوب پس از دوران اوج خود در سه دهه هفتاد، هشتاد و نود میلادی دچار یک حفره یا شکاف در مسیر خود شده، شکافی که این ژانر را به چالهای عمیق و تکراری فرستاده است. این روزها آثار سینمای وحشت در دو فرمول آشنا فرو رفتهاند؛ یکی آثار اسلشر تکراری و دنبالهدار و دیگری فیلمهای جامپاِسکر گونه شِبه کمدی و تینیجری که فاقد هرگونه استعداد یا محتوای خاصی هستند. البته شاخه سومی نیز وجود دارد که به نام آثار مستقل سینمای وحشت شناخته میشوند. فیلمهایی که هم مضمون جالبی دارند و هم از فرم و شکل قابل بررسی برخوردارند. نمونه این آثار فیلمی چون «Hereditary» یا موروثی است. حالا فیلم «Son» میخواهد دنبال کننده شاخه سوم این مسیر باشد. در ادامه با نقد فیلم Son همراه ویجیاتو باشید.