برچسب امیر پریمی

فیلم «Stowaway» یا مسافر قاچاق به کارگردانی جو پِنا، اثری است که تلاش می‌کند تا به جای نمایش موجودات مخوف فضایی، به پویایی روابط انسان در مأموریت سفر به مریخ نگاهی داشته باشد. اما، آیا این اثر توانایی نمایش چنین مضمونی را دارد؟! برای یافتن این پاسخ با نقد فیلم Stowaway با ویجیاتو همراه باشید.

فیلم «My Octopus Teacher» در 93اُمین دوره مراسم آکادمی اسکار، موفق به دریافت جایزه اسکار بهترین فیلم مستند شد. این فیلم که بیش از 20 جایزه بین المللی از جمله بهترین مستند جوایز فیلم آکادمی بریتانیا (BAFTA) و جوایز صنفی تهیه کنندگان آمریکا را از آن خود کرده است؛ اثری پیرامون حیات وحش و طبیعت است. جالب است بدانید: از سال 2010 که «The Cove» به عنوان یک مستند با رویکرد طبیعت و حیات وحش این جایزه را به خانه برده بود، دیگر فیلمی با این رویکرد موفق به کسب این جایزه نشده است. اما، حالا با گذشت ده سال مستند «معلم اختاپوس من» توانسته با رویکردی مشابه این جایزه را دریافت کند. در ادامه با نگاهی به مستند My Octopus Teacher همراه ویجیاتو باشید.

یک فرض یا ایده بزرگ می‌تواند هم نعمت باشد و هم نفرین. حالا فیلم «مردی که پوست خود را فروخت» را در نظر بگیرید، یک فیلم تونسی که اخیراً در مراسم اسکار پیش روی نامزد بهترین فیلم بین المللی شده است. این اثر در مورد یک پناهنده سوری است که موافقت می‌کند بدن خود را به یک هنرمند برجسته اروپایی اجاره دهد، تا او طرح‌های خلاقانه‌ای را در پشت این شخص خال کوبی کند، و او را در یک موزه به نمایش بگذارد. به طور حتم این یک مفهوم و ایده کاملاً اورجینال است که با پیچیدگی‌های سیاسی، هنری و اخلاقی عجین شده است؛ اما آیا یک ایده ناب به تنهایی حکم خوب بودن یک فیلم را تضمین می‌کند؟! این ایده موجود در فیلم به تنهایی یک مفهوم بسیار خوبی است که فیلم خودش نمی‌تواند مطابق با آن عمل کند. بنابراین، بهترین قسمت از کل تجربه دیدن این اثر ممکن است خواندن خلاصه داستان باشد. در ادامه با نقد فیلم The Man Who Sold His Skin همراه ویجیاتو باشید.

فیلم «Voyagers» یا مسافران، یک اثر علمی تخیلی جدید از نویسنده و کارگردان نیل برگر (سازنده فیلم‌های «Divergent» و «Limitless») است که با یک پیچ و تاب جالب در یک پیش فرض امتحان شده و آشنا آغاز می‌شود. فیلم مسافران سعی دارد با الهام گیری آزاد از رمان «ارباب مگس‌ها» نوشته ویلیام گلدینگ، یک بازی فضایی با نماد‌های حاکمیت قانون در جوامع انسانی انجام دهد. اما، آیا فیلمساز می‌تواند با نمایش چنین ساختاری حرف تازه‌ای برای دوست‌داران ژانر علمی تخیلی داشته باشد؟! برای یافتن پاسخ با نقد فیلم Voyagers همراه ویجیاتو باشید.

فیلم «Things Heard and Seen» یا حکایات شنیده و دیده شده، روی کاغذ با وجود لیست بازیگران جذابش و البته ژانر وحشتش، بسیار خوب به نظر می‌رسد؛ و این خود باعث شکل گیری این تفکر می‌شود که شما باور کنید با یکی از فیلم‌های ترسناک برتر نتفلیکس روبرو خواهید شد. اما پس از مواجه با اثر و تماشای آن همه چیز متفاوت خواهد بود. اما چرا؟! برای یافتن پاسخ با نقد فیلم Things Heard and Seen همراه ویجیاتو باشید.

فیلم «Without Remorse» یا بدون پشیمانی ساخته استفانو سولیما، جدید‌ترین اقتباس سینمایی از آثار نویسنده فقید آمریکایی تام کلنسی است؛ این داستان نویس نامی و مشهور کسی است که از روی داستان‌های او فیلم‌ها و بازی‌های فراوانی چون سری آثار سینمایی و تلویزیونی جک رایان، و بازی‌هایی چون «Rainbow Six» و «Splinter Cell» تولید شده است. حالا فیلم بدون پشیمانی اثری اکشن است که بر اساس رمانی به همین نام که در سال 1993 منتشر شده بود، تولید شده است. در ادامه با نقد فیلم Without Remorse همراه ویجیاتو باشید.

جهان سینمایی «MCU» با در اختیار داشتن 23 فیلم در طول سیزده سال، به بزرگترین مرکز تولید آثار ابرقهرمانی در تمام دوران تبدیل شده است. این کمپانی محبوب در کنار همکاری با بازیگران درجه یک و دادن نقش‌های مورد علاقه کُمیک بوکی به آن‌ها، برخی از کارگردانان کمتر شناخته شده را نیز مورد توجه عموم قرار داده است. بنابراین، به دلیل محبوبیت MCU، بسیاری از کارگردانانی که سکان این پروژه‌ها را بر عهده داشته‌اند اکنون بیشتر به خاطر فیلم‌های مارولی خود شناخته می‌شوند. البته تعجبی ندارد که با بودجه‌های هنگفت و جلوه‌های ویژه حیرت انگیز، این فیلم‌ها مورد توجه عموم مردم قرار گیرند. با این حال، مدیران مارول هیچ کارگردانی را تصادفی برای فیلم هایشان انتخاب نمی‌کنند.

اگر روزی از من بپرسند که آیا ترجیح من بین بیدار شدن در جعبه‌ای تابوت گونه که هیچ راه گریزی برای فرار از آن وجود ندارد و به آرامی به پایانم نزدیک می‌شوم یا پاره پوره شدن توسط تی‌رکس در وسط پارک ژوراسیک کدام است، به سرعت پاسخ می‌دهم: خورده شدن توسط همان تی‌رکس؛ اما چرا؟ چون ما سینما دوستان تقلا کردن و نفس نفس زدن زجر آورِ اوما تورمن وقتی زنده در یک تابوت به خاک سپرده می‌شود را با فیلم «بیل را بکش» و فشار سنگین، مرگ‌ آور و فراموش نشدنی رایان رینولدز را در فیلم «Buried» تماشا و به گونه‌ای تجربه کرده‌ایم؛ اما گفتن این حرف چه فایده‌ای برای شرح فیلم اکسیژن دارد؟! پاسخ ساده است: چرا که فیلم جدید اکسیژن درست در همین مسیر مخوف قرار دارد. در ادامه با نقد فیلم Oxygen همراه ویجیاتو باشید.