برچسب اصفهان زیبا

در تیر ماه 1398 مرکز افکار سنجی دانشجویان ایران (ایسپا) نظرسنجی‌ای در بین مردم انجام داد، مبنی بر اینکه بیشترین شبکه اجتماعی که از آن استفاده می‌شود، چیست؟ این نظرسنجی که به صورت تلفنی با جامعه آماری شهروندان کل کشور (اعم از شهر و روستا) انجام شده است، از پاسخگویان پرسیده: «شما در حال حاضر از کدام یک از شبکه‌های اجتماعی استفاده می‌کنید؟» بعد از گردآوری داده‌ها، نتیجه این طور مشخص شد که میزان استفاده مردم ایران از پیام‌رسان واتسپ طی تقریباً دو سال اخیر روند صعودی داشته و در بهمن ۱۳۹۹ در مقایسه با پیام‌رسان‌های دیگر به درصد بالایی رسیده است. 

شاید یکی از کارهای پیچیده در جامعه امروز ایران فهم و توضیح جوان ‌یا نوجوان و فرهنگ جوانی یا نوجوانی باشد. موقعیت‌ ویژه انسان ایرانی در جوان و نوجوان برجسته‌تر و ملموس‌تر می‌شود؛ جوان ایرانی آنچه را دیگران حس می‌کنند دوچندان حس می‌کند و نه‌تنها از سوی کلیت جامعه‌اش بلکه از سوی دیگر گروه‌های سنی و فرهنگی نیز با مسائلی مختص به خودش مواجه می‌شود. اگر دیگران در جامعه وضعیت خاصی دارند، جوان در ارتباط با دیگران نیز زاویه ویژه‌ای دارد. در ادامه تلاش نویسنده این متن بر ملموس‌ترکردن این توضیحات انتزاعی متمرکز خواهد شد.

در پی چند سال فعالیت مدرسه صنایع مستظرفه، اولین هنرستان صنعتی اصفهان با کمک مستشاران آلمانی راه‌اندازی شد. هنرستان صنعتی اصفهان پس از چندین جابه‌جایی مکانی در خیابان شمس‌آبادی مقابل زاینده‌رود با ترکیبی از کادر مدیران و مربیان ایرانی و آلمانی به فعالیت خود ادامه داد؛ اما به دنبال اشغال ایران توسط متفقان و خروج آلمان‌ها از ایران، کارشناسان ایرانی اداره هنرستان را بر عهده گرفتند و آقای مهندس محمد مهدی کلیشادی به ریاست هنرستان منصوب شد.

روز جهانی اختلال دو قطبی (World Bipolar Day) هر ساله در ۳۰ مارس برابر با ۱۰ فروردین گرامی داشته می‌شود. نام‌گذاری ۳۰ مارس برای روز جهانی دو قطبی (WBD) نخستین بار از سوی شبکهٔ آسیایی اختلال دو قطبی (ANBD)، بنیاد جهانی دو قطبی (IBFP) و جامعه جهانی دو قطبی (ISBD) صورت گرفت. از طرفی تولد ونسان ون‌گوگ نقاش سرشناس هلندی در این روز است. از آن‌جایی که ون‌گوگ در ۳۰ مارس زاده شد و به اختلال دوقطبی دچار بود، زادروزش یعنی ۳۰ مارس را روز جهانی اختلال دوقطبی نام‌گذاری کردند. روز جهانی دوقطبی تنها روزی برای بزرگداشت نیست. در این روز باید سعی شود که آگاهی خود را درباره اختلالات روانی به ویژه اختلال دوقطبی افزایش دهیم تا کیفیت زندگی و سلامت روان را در خودمان، خانواده و جامعه بهبود بخشیم.

«روحیه من از بچگی فرق داشت و این ادامه هم داشت. مثلا شوهرم می‌آمد خانه و می‌گفت چای نداریم؟ من می‌گفتم تو دوباره گفتی چای نداریم؟ بگو چای داریم؟ یا می‌گفت غذا نپختی؟ می‌گفتم بگو غذا پختی؟ من اینجوری نبودم. منفی نمی‌دیدم. من این کاری که شروع کردم به سختی بوده. اما من همیشه می‌گویم یک کاری اگر از اول روی غلطک باشد، دنیا را می‌پکاند! باید مثل مورچه کار کرد که هیچوقت ناامید نمی‌شود.»

توسعه شهرها و پیامدهای ناشی از آن مثل حاشیه‌نشینی و زیست غیررسمی، فقر، تشدید اختلاف طبقاتی و راهکارهای بلندمدت و کوتاه‌مدتی که برای این مسائل ارائه می‌شود، مسئله تازه‌ای در محافل آکادمیک، نهادهای اجرایی و فضای رسانه نیست. اگر بخواهیم ریشه آن را واکاوی کنیم، احتمالا باید به پیشینه‌اش بازگردیم. حتی شاید لازم باشد ماجرا را تا عصر انقلاب صنعتی و تغییر ساختارهای اقتصادی و اجتماعی در جوامع عقب ببریم. این رشته سر دراز دارد و وابسته به شناخت و تحلیل دقیق و درست تمام زمینه‌های دخیل در آن است که در ظرف نوشتارِ پیش‌رو نمی‌گنجد. اینجا هدف آن است حالا که به سراغ محله قائمیه رفته‌ایم، نگاهی گذرا به فعالیت‌هایی که چند ماهی است توسط دفتر «نهاد توسعه محلی» یا «افق نو» در این محله انجام شده است، بیندازیم.

پیکر آزاده نامداری شنبه شب، 7 فروردین 1400، درحالی‌که بیش از یک روز از زمان مرگ وی می‌گذشت، کشف شد. پس از کشف پیکر وی، گمانه‌هایی مبنی بر خودکشی، قتل، مسمومیت، اوردوز و مرگ نامداری براثر ابتلا به کرونا، توسط برخی رسانه‌ها مطرح شد. باوجود اطلاع‌رسانی پزشک قانونی و حتی توضیحات دایی آزاده نامداری در فضای مجازی درباره علت مرگ این مجری تلویزیون، مردم به شایعات خود ادامه می‌دادند. فرضیه و شاید بهتر است بگوییم شایعه‌ای که در این میان قوت گرفت، خودکشی نامداری بود. علتی که همه کاربران فضای مجازی را شوکه کرد. 

از سال ۲۰۰۸، دوم آوریل (۱3 فروردین ۱۳۸۷)، «روز جهانی آگاهی‌سازی درباره‌ی اوتیسم» نام‌گذاری شده است. در چنین روزی کشورهای عضو سازمان ملل متحد تشویق می‌شوند که به افزایش آگاهی جهانی از اختلال اوتیسم بپردازند. سازمان ملل با فراخواندن کشورهای عضو و سازمان‌های غیردولتی، سازمان‌ها و انجمن‌های اوتیسم سراسر جهان را گردهم می‌آورد تا به موضوع‌هایی مانند پژوهش، تشخیص، درمان و پذیرش افراد دچار این اختلال کمک کنند. هر سال برای این روز پیامی برگزیده می‌شود. مثلا در سال ۲۰۲۰، به موضوع‌های نگران‌کننده‌ای توجه‌ نشان دادند که در پیوند با دوره‌ی بزرگ‌سالی کودکان اتیستیک است؛ موضوع‌هایی همچون اهمیّت مشارکت در فعالیّت‌های گروهی جوانان، تصمیم‌سازی در جامعه، دسترسی به آموزش عالی و پیشه‌ی مناسب پس از دوره تحصیلی دبیرستان و استتقلال در زندگی.