برچسب اصفهان زیبا

جمعه 10 خرداد 99 خبری در فضای مجازی اهالی و علاقه‌مندان هنر اصفهان دست‌به‌دست شد که هنوز از هیچ منبع خبری رسمی و شخصیت حقوقی تأیید نشده بود، اما واکنش‌های گلایه‌آمیز و معترضانه جمع زیادی از هنرمندان، اهل رسانه و حتی کاربران دیگر را در پی داشت. بحث بر سر تملک ساختمان «خانه هنرمندان» اصفهان توسط بنیاد شهید بود که طبق ادعای این نهاد، ملک مصادره‌شدۀ آن پس از انقلاب بوده و البته مدعیان دیگری همچون شهرداری اصفهان هم داشته که حتی نام آن در کاشی سردربنا به چشم می‌خورد، ولی از سال 73 برای گسترش خدمات فرهنگی، هنری و پشتیبانی از هنرمندان در اختیار حوزه هنری اصفهان قرارگرفته و اهالی هنرهای مختلف اصفهان از تئاتر و ادبیات تا گرافیک و تجسمی، کاریکاتور، شعر و موسیقی در این سال‌ها در آن پایگاه و پاتوقی داشته‌اند. 

با سابقه بیش از نیم‌قرن فعالیت در رادیو هنوز با علاقه و پشتکار از ساختمان صداوسیمای اصفهان بیرون می‌آید و لبخند به لب دارد. گرچه حافظه‌اش گنجینه‌ای از خاطرات این شهر است، اما هرگز فرسودگی و خمودگی راهی به دل برنای او نیافته است. او را حالا می‌توان از قدیمی‌ترین کارمندان رادیو اصفهان برشمرد: رضا نوایی، صدابردار و تهیه‌کننده که البته کار در رادیو بخشی از فعالیت او طی سالیان بوده است. سال‌ها تلاش او در پیشاهنگی اصفهان، مدیران جهانی پیشاهنگی را به تحسین واداشته است.«سال 1319 در محله چهارسوق شیرازی‌ها کوچه قلعه (نواب فعلی) متولد شدم. آن دوره کوچه ما ازیک‌طرف به چهارسو و سمت دیگر به صارمیه راه داشت و صارمیه هم تا مدت‌ها خیابانی خاکی بود.

فولکلور از ترکیب دو واژه انگلیسی Folk به معنای مردم و Lore به معنای شناخت ساخته شده که به معنی مجموعه‌ای از رفتارها، دانستنی‌های مردمی، آداب و رسوم، معتقدات، ترانه‌ها، افسانه‌ها، امثال و جز آن است. برادران گریم اولین جلد از اثر تحسین‌برانگیز خود بچه‌ها و قصه مادربزرگ‌ها  را در سال 1812 منتشر کردند. اما کلمه انگلیسی فولکلور تا سال 1846 که تامس آن را ابداع کرد، هنوز جا نیفتاده بود. مطالعه فرهنگ عامه که پیوند نزدیکی با جریان‌های رومانتیسم و ناسیونالیسم داشت، مخاطبان پرشوری در میان کسانی یافت که نسبت به گذشته احساس نوستالژیک داشتند یا ضرورتی را برای مستندسازی هستی خودآگاهی یا هویت ملی احساس می‌کردند.

شاید خیلی از ما فکر کنیم که در این زمانه دیگر جایی برای اسطوره‌ها نیست؛ در عصری که فناوری از سر و روی آن بالا می‌رود، چیزی مانند اسطوره شاید تنها حس عتیق‌پرستی ما را نوازش دهد. به همین خاطر وقتی به آثار انیمه‌سازی چون هایائو میازاکی نگاه می‌کنیم، چون فیلمی تخیلی به آن نظر می‌اندازیم و آن را فرسنگ‌ها از خود و جهان خود دور و بعید می‌دانیم. حتما با خود گفته‌ایم که چه شگفت از این تصاویر و معانی و دیگربار رو به محصولات فرهنگی متداول آورده‌ایم.

سردبیر روزنامه اصفهان‌زیبا به همراه جمعی از مدیران این مجموعه رسانه‌ای، با آیت‌الله طباطبایی‌نژاد، نماینده ولی فقیه و امام جمعه اصفهان دیدار کردند. در این دیدار که به مناسبت 17 مرداد روز خبرنگار برگزار شد، امیر طاهری، سردبیر روزنامه اصفهان زیبا با تشریح سوابق 15‌ساله این روزنامه، موفقیت و اثرگذاری این مجموعه رسانه ای را حاصل حضور و تلاش توانمندترین و حرفه ای‌ترین روزنامه‌نگاران اصفهان در این روزنامه دانست و تاکید کرد: «اصفهان‌زیبا همواره تلاش کرده است ضمن پرداختن به مهم‌ترین مسائل کشور، مسائل مهم شهر و استان اصفهان را نیز در همه زمینه‌های دینی و اعتقادی، ایثار و شهادت، فرهنگی، سیاسی، اقتصادی، محیط زیست، حقوق شهروندی و دیگر موضوع‌ها به‌طور ویژه پوشش دهد.»

فولکلور از ترکیب دو واژه انگلیسی Folk به معنای مردم یا عامه و Lore به معنای شناخت ساخته‌شده که به معنی مجموعه‌ای از رفتارها، دانستنی‌های مردمی، آداب‌ورسوم، اعتقادها، ترانه‌ها، افسانه‌ها، امثال و جز آن است. چه در اروپا به‌عنوان زادگاه اصطلاح فولکلور و چه در ایران درباره معنا و معادل فولک یا عامه چالش‌ها و نظرهای متفاوتی وجود داشته است. اصلی‌ترین مشکل بر سر راه تعریفی یکسان از این اصطلاح به این بازمی‌گردد که مفهوم عامه وابسته در نظر گرفته می‌شود و معمولا با توجه به یک قشر فرادست شناسایی می‌شود. ازاین‌رو عامه در مقایسه با طبقه بالا، باسواد و فرهیخته معنا می‌شد و بر گروه‌های بی‌سواد نافرهیخته دهقان و حتی وحشی، ابتدایی یا غیر متمدن دلالت می‌کرد.

مرگ و اندیشیدن به آن در آثار بسیاری از نویسندگان وزنه سنگینی است. ناشناخته‌بودن این پدیده از سویی و گریزناپذیر بودنش از سویی دیگر تفکر درباره آن را تبدیل به دغدغه‌ای مهم برای انسان‌ها کرده است. فیلسوفان، اندیشمندان و نویسندگان بی‌شماری درباره این اتفاق سراسر پررمزوراز سخن گفته‌اند و شاعران زیادی شعرهایی بسیار با مضمون مرگ سروده‌اند. گاهی مرگ را تقبیح می‌کنیم و از آن به‌عنوان حادثه‌ای شوم نام می‌بریم و گاهی آن را لذتی شیرین می‌نامیم که قرار است به دردها و رنج‌های دنیایی ما پایان بدهد و زمانی می‌کوشیم نادیده‌اش بگیریم و بدون توجه از کنارش بگذریم.

در پی حادثه عاشورا و به شهادت رسیدن سرور شهیدان امام حسین(ع) و یاران ایشان در دشت نینوا، حضرت زینب، امام سجاد(ع)، ام‌البنین و رباب اولین کسانی بودند که به سوگواری برای امام حسین(ع) و شهدای کربلا پرداختند. حضرت زینب(س) با قرائت خطبه‌ای قراء در مجلس یزیدبن‌معاویه، تأثیر شگرفی در حال حاضران مجلس گذاشت. درواقع حضرت زینب را باید اولین بنیان‌گذار مناسک عزاداری عاشورا به شمار آورد. مناسکی که توسط حکام آل‌بویه رسمیت یافت. دیلمیان یا حکام آل‌بویه توانستند در زمان خلافت المستکفی از ضعف خلیفه عباسی بهره‌مند شوند و برای اولین بار اقداماتی در جهت نکوداشت امامان شیعه به اجرا درآورند. معزالدوله دیلمی نه‌تنها دشنام دادن به آل علی (ع) را متوقف کرد، بلکه دستور داد در روز عاشورای حسینی سال 352 ه.ق تمامی بازارها تعطیل و مراسم عزاداری و تعزیه برای سالار شهیدان برگزار شود.