برچسب اصفهان زیبا

ملاصدرا، فیلسوف نامدار ایرانی

صدرالمتالهین حکیم خانه‌به‌دوشی بود که به جرم آزادگی روح و فکر مجبور شد از پایتخت و پایتخت‌نشینان روی گرداند. او آثار فلسفی متفکرانی چون سقراط و فلاسفه هم عصر او، افلاطون، ارسطو و شاگردانش و همچنین دانشمندانی چون ابن سینا و خواجه نصرالدین طوسی را دقیقا بررسی کرد و موارد ضعف آنها را باز شناخت […]

محمدعلی کشاورز درگذشت

استاد «محمدعلی کشاورز» هنرمند مطرح سینما، تئاتر و تلویزیون یکشنبه، ۲۵ خرداد و در نودسالگی بعد از تحمل دوره‌ای بیماری درگذشت. محمدعلی کشاورز یکی از چند بازیگر مطرح و نسل اول تئاتر ایران و فعال در حوزه های دیگر نمایشی از جمله سینما و تلویزیون در ۲۶ فروردین ۱۳۰۹ در اصفهان متولد شد. این هنرمند […]

فرهنگ اسامی در جهان ذهنی

حتما در زندگی روزمره برای شما هم اتفاق افتاده که با دوستی بر سر نام‌گذاری موضوعی اختلاف‌نظر داشته‌اید؛ یعنی او می‌گفته که «این یک فاجعه است» ولی شما آن را یک «حادثه» خوانده‌اید. شما سعی کردید دوستتان را راضی کنید که این اتفاق را یک حادثه صرف بداند، ولی او در مقابل پافشاری کرده که […]

زنده کردی به شور شهنازت

به‌تازگی پنجمین سالگرد روزی را طی کردیم که شهنواز موسیقی ایرانی دفتر تارش را بست. به همین مناسبت عزمم را جزم می‌کنم در سیر و سیاحتی در «تخت‌فولاد» اصفهان تا یاد، خاطره و عطر نغمه های شهناز را برای خودم زنده سازم. هرچند جلیل شهناز در قطعه هنرمندان بهشت‌زهرای تهران مدفون است، ولی اهل ذوق […]

قدرت، آزادی و دولت در اندیشه میشل فوکو

به نظر فوکو، دولت تنها نهادی است که در آن قدرت در شکل نهایی خود مشاهده می‌شود؛ درحالی‌که قدرت عمیقا ریشه در روابط جامعه دارد و می‌توان آن را در تمامی عرصه‌های اجتماع و روابط (حتی عاشقانه) پیدا کرد. به همین دلیل نباید منشأ روابط قدرت را در نهادها جست، زیرا باعث توضیح قدرت به دست قدرت می‌شود و روابط قدرت را صرفا به اشکال قانونی یا مبتنی بر اجبار، محدود می‌کند. قدرت ریشه در تاروپود جامعه دارد. قدرت در تمام جامعه جاری است و نقشی مستقیما مولد ایفا می‌کند.

فلسفه شهر و زیستن

«شهر محل سکونت»؟ هر فرمی که پر کردیم، با این پرسش ساده پرتکرار روبه‌رو شدیم و بی‌وقفه آن را پاسخ دادیم؛ اما سؤالی نبود که از ما بپرسد: «در شهر محل سکونت خود چقدر سکنی گزیده‌اید؟» مهم‌تر از آن، کسی از ما نپرسید: «در شهر وجودتان چقدر قرارگرفته‌اید؟ آن عالم، آن ساحت، آن افقی که در آن نفس می‌کشید، کجاست و مختصاتش چیست؟» ما هم به آن فکر نکردیم! به پاسخ‌های بی‌درنگ و به تکرار افتادیم و از انتخاب جا ماندیم، انتخابی که قول داده بودیم برایش روی زمین بیاییم و باشیم. «بله» گفته بودیم که سکنی گزینیم و مسئولیت بودنمان را بپذیریم.