زنده کردی به شور شهنازت

به‌تازگی پنجمین سالگرد روزی را طی کردیم که شهنواز موسیقی ایرانی دفتر تارش را بست. به همین مناسبت عزمم را جزم می‌کنم در سیر و سیاحتی در «تخت‌فولاد» اصفهان تا یاد، خاطره و عطر نغمه های شهناز را برای خودم زنده سازم. هرچند جلیل شهناز در قطعه هنرمندان بهشت‌زهرای تهران مدفون است، ولی اهل ذوق […]

به‌تازگی پنجمین سالگرد روزی را طی کردیم که شهنواز موسیقی ایرانی دفتر تارش را بست. به همین مناسبت عزمم را جزم می‌کنم در سیر و سیاحتی در «تخت‌فولاد» اصفهان تا یاد، خاطره و عطر نغمه های شهناز را برای خودم زنده سازم. هرچند جلیل شهناز در قطعه هنرمندان بهشت‌زهرای تهران مدفون است، ولی اهل ذوق […]

به‌تازگی پنجمین سالگرد روزی را طی کردیم که شهنواز موسیقی ایرانی دفتر تارش را بست. به همین مناسبت عزمم را جزم می‌کنم در سیر و سیاحتی در «تخت‌فولاد» اصفهان تا یاد، خاطره و عطر نغمه های شهناز را برای خودم زنده سازم. هرچند جلیل شهناز در قطعه هنرمندان بهشت‌زهرای تهران مدفون است، ولی اهل ذوق و معرفت که باشیم، می‌توانیم در بسیاری از نقاط اصفهان (زادگاه شهناز) عطر وجودش را بیابیم؛ زیرا از خانواده و نزدیکانش گرفته تا بسیاری از دوستان او در تکیه‌های مختلف تخت‌فولاد مدفون هستند. پس این بار تلاش می‌کنم شهناز را نه در کتاب‌ها، منابع و گفته‌ها، بلکه در کتاب مجسم تخت‌فولاد بیابم تا بتوانم بر روی ابعاد مختلف زندگی هنری جلیل شهناز و نیز خاستگاه سبک و سیاق اعجاز آمیز او تأملی داشته باشم. در راه تخت‌فولاد هستم و سیاحت خود را نخست از تکیه «میرفندرسکی» آغاز می‌کنم. جایی که در گوشه گوشه‌اش می‌توانی شهناز را بیابی، ببینی و بشنوی. تکیه میر، یادگاه خاندان شهناز است. پدر، مادر و دو برادر جلیل شهناز (حسین آقا و علی آقا) و نیز عموی او غلامرضا خان سارنج (نوازنده کمانچه) در این تکیه مدفون هستند. در خیابان واله اصفهانی قدم‌زنان درحالی‌که نغمه های شهناز را در ذهنم مرور می‌کنم به تکیه میرفندرسکی می‌رسم. تکیه میرفندرسکی (مربوط به دوره صفوی) صحن وسیع مستطیل شکلی دارد و برخلاف تکیه‌های دیگر تخت‌فولاد، قبر میرفندرسکی در فضای باز صحن و در ضلع غربی آن واقع‌شده است. با چشمان خود به دورتادور صحن تکیه خیره می‌شوم؛ از درهای ارسی قدیمی با پنجره‌ها و شیشه‌های مشبک رنگی گرفته تا حوض باصفایی در کنار مزار میرفندرسکی و نیز انبوهی از حجاری‌های بسیار زیبای برخی سنگ مزارها و البته درختان کاج سر به فلک کشیده، همگی یادگارانی مانده از سال‌های دور، روح تازه‌ای در کالبد من می‌دمند. در جوار مزار میرفندرسکی (سمت غربی آن) نخست به قبر «حسین آقا شهناز» می‌رسیم. حسین آقا موسیقی را نزد پدرش شعبان‌خان شهناز و سید رحیم اصفهانی تلمذ کرده است. گفته‌شده او نوازنده‌ای توانمند بوده و در محافل موسیقی شرکت می‌کرده و معلمی برادرش جلیل شهناز را هم بر عهده داشته است.

منبع  : اصفهان زیبا

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *