تجربه فروپاشی عصبی در «دلدارها» / روایتی از جنون و شکستن قوانین داستاننویسی
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از مهر، در اوایل سال ۱۹۵۴، اسپارک ۳۵ ساله به شدت به سمت فروپاشی عصبی پیش میرفت. گرسنه، فقیر و غرق در کار، شروع به استفاده از محرک دکسدرین به عنوان وسیلهای برای صرف نظر کردن از غذا و نوشتن در طول شب کرد. او بعدها در مورد این دارو گفت: «این دارو باعث میشد کمتر گرسنه شوی، اما همچنین تو را خل و چل میکرد.» او شوخی نمیکرد؛ تحت تأثیر این دارو، وی به این باور رسید که کدهای مخفی در کتابهایی که میخواند پنهان شدهاند و تی. اس. الیوت در حالی که خود را به عنوان یک نظافتچی پنجره جا میزد، جاسوسی او را میکرد!