به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، سیمین دانشور، نویسندهای که در هوای بهاری اردیبهشت چشم به جهان گشود، زبان زنانه، جهان بینی زنانه و صمیمیت و خلوص زنانه را در داستانهایش به رخ میکشد. شاید مهمترین تاثیر او در ادبیات ایران این باشد که به زنان نشان داد نیازی نیست مانند مردان بنویسند و میتوانند از زاویه دید خود جهانی داستانی بسازند.
ریحانه جعفری، نویسنده در گفتگو با ایلنا گفت: زمانی که نوجوان بودم شروع به مطالعه کتابهای سیمین دانشور کردم. کتاب شهری چون بهشت بسیار زنانه و صمیمانه و متفاوت بود. تصاویر به حدی جذاب و ماندگار بود که هنوز هم به خاطر دارم.
او افزود: البته کتابهای قدسی قاشی نور نیز که کودکانه بود بسیار زیبا بودند اما کتابهای سیمین دانشور بیانگر نویسندهای بود که جهان را با کلمات به تصویر کشیده بود. کتاب سووشون نیز تجربه بسیار جذابی بود که هربار خوانش آن کهنگی به همراه نداشت.
جعفری گفت: دانشور کتابهایی نیز ترجمه کرده اما به جذرا از حاشیه بیرون آورده و به مرکز داستان میآورد که در نتیجه زنان در ادبیات ایران بیش از گذشته مطرح میشوند.
این نویسنده کودک و نوجوان تاکید کرد: دانشور فرزندی نداشت اما این غم را تبدیل کرد به کار و ادامه تحصیل در آمریکا. او نویسندهای در حوزه رئال بود و در داستانها و زبانی که به کار برده، صمیمیتی خاص دیده میشود. فضای داستانی او نیز از زنانگی او نشات میگیرد. در کوچه ادبیاتی که دانشور عبور کرده حال و هوای نویسندههای پیشین روی او تاثیر گذاشته، همانگونه که تاثیر او در ذهن نویسندههای پس از خود نقش بسته است.
او افزود: در داستانهای او مردان نیز حضور دارند اما نقش برجسته زنان بدون شعار و ادعا و درنتیجه زنانگی در جهان داستانی از ویژگیهای بارز داستانها و قلم این نویسنده برجسته است.