به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از مهر، در اوایل سال ۱۹۵۴، اسپارک ۳۵ ساله به شدت به سمت فروپاشی عصبی پیش میرفت. گرسنه، فقیر و غرق در کار، شروع به استفاده از محرک دکسدرین به عنوان وسیلهای برای صرف نظر کردن از غذا و نوشتن در طول شب کرد. او بعدها در مورد این دارو گفت: «این دارو باعث میشد کمتر گرسنه شوی، اما همچنین تو را خل و چل میکرد.» او شوخی نمیکرد؛ تحت تأثیر این دارو، وی به این باور رسید که کدهای مخفی در کتابهایی که میخواند پنهان شدهاند و تی. اس. الیوت در حالی که خود را به عنوان یک نظافتچی پنجره جا میزد، جاسوسی او را میکرد!
خوشبختانه، او از این مصیبت بهبود یافت و این تجربه را در اولین رمان خارقالعاده خود، «دلدارها»، به کار برد. در آنجا شخصیت اصلی او، نویسندهای به نام کارولین رز، احساس میکند که تسلطش بر واقعیت در حال سست شدن است. کارولین معتقد است که میتواند صدای کلیدهای ماشین تحریر موجودی را که او آن را روح تایپ مینامد، بشنود. با این حال، او از تسلیم امتناع میکند و کشمکشی بین شخصیت و نویسنده در کتابی که شامل اهریمنگرایی، قاچاقچه در رویاهای او پنهان شده، باید شجاعت خواندن این کتاب کوچک و شکننده را داشته باشید.
کتابی درباره چگونگی زندگی ما در حال حاضر
اسپارک استعداد ویژهای در به تصویر کشیدن خودشیفتهها، خود-افسانهسازان و شارلاتانهای زندگی داشت و مجذوب تضاد بین یک شخصیت عمومی درخشان و شخصیتی که در سایه آن خم شده بود، بود. او میتوانست در رسانههای اجتماعی حسابی بدرخشد.
ما میتوانیم از رمان او در سال ۱۹۶۸، «تصویر عمومی»، که در رم در دوران ظهور پاپاراتزیها نوشته شده، چیزهای زیادی در مورد زمان حال خود بیاموزیم. طرح داستان مربوط به ناامیدی یک ستاره سینما است.
چگونگی شکل گرفتن همه این تجربههای داستانی در کتاب «جرقه الکتریکی» که به تازگی به قیمت ۹.۳۴ پوند وارد کتاب فروشیهای بریتانیا شده، بررسی شدهاند.
243