دسته دین ، حوزه و اندیشه

نگاه اقبال متفکر فراملی، به ایران به عنوان «گلستان تمدنی جهان» / بازخوانی نسخه‌ی «اقبال» برای عبور از آنارشی جنگ به صلح پایدار

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از ایرنا، به مناسبت گرامیداشت یاد و آثار اقبال لاهوری، شاعر و فیلسوف بزرگ مسلمان، مراسمی با حضور احمد میدری، وزیر کار، رفاه و تعاون اجتماعی، در تالار تلاش وزارت کار به همت انتشارات علمی و فرهنگی و حمایت وزارت کار، برگزار شد.

نشست بزرگداشت روز ملی خلیج فارس

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از روابط عمومی خانه اندیشمندان علوم انسانی، در نشست «بزرگداشت روز ملی خلیج فارس»، دکتر حسین ربیعی، دکتر بهادر زارعی، و دکتر ابراهیم رومینا سخنرانی خواهند کرد. 
 براساس این گزارش، این نشست روز چهارشنبه ۹ اردیبهشت ۱۴۰۵ ساعت ۲۰ در فضای مجازی (اسکای روم) برگزار می شود و علاقمندان می توانند برای شرکت در این نشست از طریق لینک زیر و ورود با گزینه  مهمان اقدام کنند. 
 https://www.skyroom.online/ch/hossein۵۰۹۲۸۱۱/iranianhht

رهبری در شکاف مارکس و بازار آزاد/ مانیفستی برای بازپس‌گیری معنا در قلب سرمایه‌داری / چگونه فلسفه، «کار بی‌روح» را به «زندگی اصیل» تبدیل می‌کند؟

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، نشر اطراف با انتشار این کتاب در بخشی از معرفی آن تاکید می کند که «کتاب تأکید دارد که رهبر موفق، پیش از مدیریتِ منابع، باید با پرسشی بنیادین روبه‌رو شود: «من دقیقاً چه انسانی را مدیریت می‌کنم؟» این آگاهی، مدیریت را از یک ابزار صرف به یک کنش اخلاقی و غایت‌مند بدل می‌سازد.» ادامه معرفی نشر اطراف را می خوانید: 

زیستن در دهان اژدهای مدرنیته؛ بحران خود «نظم» است/ مانیفست بقا، علیه خودش شوریده است

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از سرویس دین‌واندیشه ایبنا، الهام عبادتی نوشت: کتاب «جامعه در مخاطره» (Risk Society: Towards a New Modernity, ۱۹۸۶) اثر جامعه‌شناس آلمانی اولریش بک یکی از متون بنیادین در فهم جامعه مدرن متأخر است؛ متنی که نه‌فقط یک نظریه جامعه‌شناختی، بلکه بازتعریفی از «مدرنیته» ارائه می‌دهد. بک در این اثر استدلال می‌کند که جامعه صنعتی وارد مرحله‌ای شده است که در آن، تولید ثروت دیگر محور اصلی نیست، بلکه تولید «ریسک» و «خطر» به ویژگی ساختاری نظم اجتماعی تبدیل شده است. این ایده، نقطه عزیمت مفهومی کتاب است: گذار از جامعه صنعتی به «جامعه پرمخاطره».

عالی‌ترین دستاورد فلسفی هگل / در برابر مابعدالطبیعه

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از سرویس دین‌واندیشه ایبنا، رضا دستجردی نوشت: «هگل و نقد متافیزیک» به‌‎قلم بئاتریس لونگونس، با ترجمه حسین نیکبخت، از تازه‌های نشر نی است. «علم منطق» هگل در هگل‌پژوهی کم‌تر از «پدیدارشناسی روح» او محل توجه بوده است، اما خود هگل، آن را عالی‌‎ترین دستاورد فلسفی خویش و پشتوانه نظام‌اش می‌دانست. در کتاب حاضر بر دشوارترین اثر منتشرشده هگل تمرکز شده است. بئاتریس لونگونس تحلیلی دقیق از مسائل اصلی پیرامون این اثر به‌دست می‌دهد، از جمله بحث‌هایی درباره مراد هگل از «منطق دیالکتیکی»، نقش و معنای «تناقض» در فلسفه هگل و توجیه هگل برای این مدعای مناقشه‌برانگیز که «امر عقلانی بالفعل است، امر بالفعل عقلانی است». لونگونس هم دین هگل به کانت و هم واکنش جدلی‌اش به او را ارزیابی می‌کند و به‌تفصیل نشان می‌دهد که چگونه پروژه منطق «دیالکتیکی» هگل را تنها در پرتو رابطه آن با منطق «استعلایی» کانت می‌توان درک کرد.

چرا حماقت های ترامپ ما را شوکه نمی‌کند؟ /  از «پساحقیقت» تا «بی‌عقلی محض» / بازار و هوش مصنوعی راه را برای دیوانگی باز کردند

گروه اندیشه: مجله شماره ۳۷ ترجمان مطلبی با تیتر «نقد بی‌عقلی محض: راهنمایی برای فهم نسخۀ جدید ترامپ» منتشر کرده است. این مطلب با نگاهی به یادداشت ویلیام دیویس در «گاردین»، به تحلیل پدیده «بی‌عقلی محض» در دور دوم ریاست‌جمهوری ترامپ می‌پردازد. نویسنده معتقد است آنچه در سال ۲۰۱۶ شوکه‌کننده بود، اکنون به قاعده تبدیل شده و بی‌عقلی از رفتارهای فردی به ساختارهای رسمی تصمیم‌گیری نفوذ کرده است (مانند انتصابات جنجالی در بهداشت و دفاع).

انقلاب پرچم با خون و آگاهی؛ چرا توهم فروپاشی در خیابان های ایران شکست خورد؟ / جهش تاریخ در پاتوق‌های شبانه / اکثریت رنگ وطن گرفتیم

گروه اندیشه: «انقلاب پرچم؛ روایت یک بیداری و همدلی ملی و مردمی طیف‌های مختلف جامعه»، نوشته اکبر صحرایی نویسنده و پژوهشگر ادبیات جنگ در روزنامه ایران، منتشر شده است. صحرایی در مقدمه نوشته اش آورده است: «زمانی که خبر شهادت رهبر عزیزمان اعلام شد، بسیاری انتظار داشتند جامعه دچار آشفتگی و از هم‌گسیختگی شود. اما آنچه رخ داد، پدیده‌ای متفاوت را در برابر دیدگان رسانه‌های خارجی و حتی دشمنان‌مان قرار داد. از همان صبح روز بعد، نوعی خروش مردمی شکل گرفت؛ حرکتی که من برای توصیف آن از تعبیر «انقلاب پرچم» استفاده کردم. تعبیری که طی روزهای گذشته آن را در جمع دوستان و همکاران نویسنده هم مطرح کردم و معتقدم شاید لازم باشد درباره آن بیشتر کار شود. پرچمی که مدتی پیش در برخی تجمعات خارجی دشمنان و حتی ناآرامی‌های دی که به تحریک صهیونیست‌ها به درگیری کشیده شد، بی‌مهری دید؛ با شهادت رهبر انقلاب، با جدیت و عشقی بیش از پیش برافراشته شد و به نشانه‌ای از همبستگی بدل شد. پرچم ایران عزیز اسلامی‌مان به خونخواهی رهبر معظم انقلاب و شهدای جنگ رمضان، به تجمعات مردمی راه یافت و امروز بیش از هر زمان دیگری به نمادی از هویت جمعی تبدیل شده است.» این مطلب را در ادامه می خوانید: