دسته دین‌واندیشه

شعر پس از آشویتس

شماره‌ سی‌وهشت مجله‌ی وزن دنیا با عنوان "شعر پس از آشویتس"و با طرح پرسشِ"شعرِ امروز چگونه می‌تواند شاهد و راویِ حقیقی کشتار، جنگ و فجایع انسانی باشد" و همچنین پرونده‌ای درباره‌ی "شعر مدرن شیلی" منتشر شد. 

همه ما انقلابی هستیم

احمد بستانی گفت:‌ در فرهنگ سیاسی ایران نوعی گرایش وجود دارد که هر چیز قدیمی را کهنه و ازکارافتاده می‌داند و جدیدترین مدل هر چیز را بهتر می‌پندارد. از این جهت، به یک معنا «همه ما انقلابی هستیم»، زیرا دائماً به دنبال جدیدترین مدل‌ها و ایده‌ها هستیم. در چنین شرایطی، اگر سنتی وجود نداشته باشد، محافظه‌کاری نیز امکان شکل‌گیری ندارد.

دو کتاب در حوزه «دیستوپیاپژوهی»

دو کتاب «دیستوپیا؛ ادبیات هشداردهنده» و «دیستوپیاپژوهی: نخستین گام‌ها» به قلم محمد شهریاری مقدم، منتشر و روانه بازار نشر شدند. این آثار  تلاش دارند ابعاد نظری و تحلیلی این ژانر فکری و ادبی را واکاوی کنند.

وقتی خندیدن کاری سیاسی است

به‌گفته مترجم: « استفاده از طنز برای رسیدن به تغییرات سیاسی کار ساده‌ای نیست و انتقال پیام از این طریق می‌تواند دشوار باشد. با این‌حال، برخی از اشکال اقدامات طنزآمیز با نمایش عمومی، می‌تواند در تضعیف قدرت نقش داشته باشند، اگرچه غالباً تأثیرات آن‌ها نه فوری و بلاواسطه، بلکه بلندمدت و ماندگار است.»

امیدواری؛ پذیرش امر واقع یا خوش‌خیالی

آویده کامرانی گفت:‌شاید مهم‌ترین بخش کتاب در جایی شکل می‌گیرد که دو باتن مسیر امیدواری را نه در اطمینان به آینده، بلکه در پذیرش سرنوشت جست‌وجو می‌کند. در نگاه او، ناامیدی، معادل ادعای دانستن همه چیز است؛ ادعای اینکه می‌توان تمام آنچه را در جهان رخ داده و خواهد داد، در تاریکی لحظه‌های رنج پیشاپیش شناخت و بر اساس آن حکم نهایی صادر کرد.