در شماره حاضر دیالوگ جهانی، بخش قابل توجهی از مجله به ایران و جامعهشناسی ایرانی اختصاص دارد. در بخش اول، گفتگوی نازنین شاهرکنی با عبدالمحمد(عبدی) کاظمیپور را میخوانیم. در این گفتگو راجع به جامعهشناسیهای ملی، تغییرات اجتماعی، پیوندهای چالشبرانگیز امر مقدس و امر سکولار، و پرسشها و مرزهایی که جامعهشناسی ایرانی را شکل میدهند میخوانیم.
کتاب «شرمآگاهی؛ آغاز مسئولیت» شرم را نه به عنوان زخمی که باید پنهانش کرد، بلکه به عنوان فرصتی برای خودفهمی، بازاندیشی و مسئولیتپذیری دوباره معرفی میکند.
طهران. خیابان شاهرضا. دانشگاه تهران. دانشکده ادبیات و علوم انسانی. حضور مهر انور استاد دانشمند و سرور عزیز محقق عالیقدر جناب آقای دکتر رضا داوری ادام الله علوه و مجده و أدیمت ایام افاضاته .... . ۲۰/۱۰/۵۴
بهگفته غفوری: «ژیزل سَپیرو با تکیه بر نظریۀ «قدرت نمادین» پیر بوردیو نشان میدهد که زبان هرگز در خلأ عمل نمیکند، بلکه قدرت خود را از ساختارهای اجتماعی و نهادهای حاکم میگیرد. وقتی در یک جامعه، حاکمیت استبدادی یا شرایط بحرانی ناشی از جنگ، آزادی بیان را سرکوب کرده و انحصار گفتاری ایجاد مینماید، کلمات روشنفکران همسو با قدرت، به ابزار اصلی خشونت نمادین بدل میشوند.»
شریف لکزایی نوشت: انسانشناسی شهید بهشتی نه صرفاً نظری است و نه صرفاً کاربردی؛ بلکه آمیزهای از عمق معرفتی و جهتگیری اجتماعی است.
این رویداد علمی-فرهنگی حضور علاقهمندان به موضوعات فلسفه فناوری، اخلاق هوش مصنوعی و تأثیرات آن بر دموکراسی را به خود جلب خواهد کرد.
این مجله ویژه پروژه فکری رهبر شهید برای ایران است که در پانزده نوشتار به توصیف و تبیین الگوی حکمرانی سی و هفت ساله دومین رهبر انقلاب اسلامی پرداخته است.
محمد جواد سیدی نوشت: نیهیلیسم برای متفکران ایرانی هم همواره مسئله بوده؛ شما از سنتگرایانی مثل کربن تا متفکران بسیار پیچیدهتر و ژرفتری مثل احمد فردید و خیلیهای دیگر در ایران ،داریوش شایگان و خیلیهای دیگر، شاهد این هستید که درگیری با نیهیلیسم درگیری اصلی است.
