نگاهی به کتاب «شرمآگاهی؛ آغاز مسئولیت»؛
زخمی پنهان یا آغاز مسئولیت؟
کتاب «شرمآگاهی؛ آغاز مسئولیت» شرم را نه به عنوان زخمی که باید پنهانش کرد، بلکه به عنوان فرصتی برای خودفهمی، بازاندیشی و مسئولیتپذیری دوباره معرفی میکند.
سرویس دینواندیشه خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) الهام عبادتی: در میان احساسات انسانی، شاید کمتر احساسی به اندازه شرم هم آشنا و هم ناشناخته باشد. تقریباً همه انسانها آن را تجربه کردهاند؛ از لحظهای که در برابر دیگران احساس حقارت کردهاند، تا زمانی که از خطا، شکست یا ناتوانی خود خجالت کشیدهاند. با این حال، شرم یکی از پیچیدهترین و کمفهمترین هیجانهای انسانی باقی مانده است. بسیاری از ما میدانیم ترس چیست، خشم چگونه عمل میکند یا اندوه چه تأثیری بر زندگی ما میگذارد، اما وقتی سخن از شرم به میان میآید، مرز میان احساس گناه، سرافکندگی، تقصیر، خجالت و آزرم مبهم میشود.
کتاب «شرمآگاهی؛ آغاز مسئولیت؛ کندوکاو در روایتهای شرم با تفکر نقادانه» نوشته محمدعلی صفرپور، احسان اژدری و زهرا پذیرایی تلاشی است برای روشن کردن همین ابهام. کتاب در مجموعه «سنجشگرانهاندیشی» نشر نایش منتشر شده و از همان عنوان فرعی خود نشان میدهد که قرار نیست صرفاً کتابی روانشناختی درباره شرم باشد؛ بلکه میخواهد این احساس را از دریچه تفکر نقادانه و مسئولیتپذیری انسانی بررسی کند.