در این مراسم مصطفی ملکیان، فاطمه صدرعاملی و اردشیر منصوری سخنرانی خواهند کرد.
مولف در این کتاب که ساختار آن را به «درخت سیب استعاری» تشبیه کرده، به مخاطب کمک میکند از فرهنگ مصرفگرا بهسمت زندگی آرامتر و هدفمندتر حرکت کند.
در سال ۱۳۳۷ که تدریس در گروه فلسفه را در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران آغاز کردم با جوانی مواجه شدم که دانشجوی دکتری در رشته فلسفه بود و مدیر گروه محترم دکتر یحیی مهدوی از او تعریف می کرد. آن جوان دکتر رضا داوری بود که اکنون بیش از پنجاه سال از آشنایی بنده با این دانشمند و متفکر پر ارج می گذرد. در طی این نیم قرن دکتر داوری خدمات فراوانی در رشته فلسفه و سوق دادن جوانان متفکر کشور عزیزمان به راه درست اندیشیدن انجام داده است و پیشتاز میدان بحث جدی فلسفی و طرح سوالات واقعی در امور گوناگون بوده است.
بهگفته اردبیلی: «برخی میگویند بیایید بحران ایجاد میکنیم، ولی من میگویم بحران هست، فقط کافیست چشممان را باز کنیم، و این غفلت است که باعث میشود بحران را نبینیم. نکته اینجاست که غفلت اساس جهان است و اگر انسان غافل نباشد نمیتواند با وجود بحرانها زندگی کند».
گروهی از اساتید پژوهشگاه در نامهای به وزیر علوم، انتصاب «محمدرضا امیری تهرانیزاده» را گامی حیاتی برای نجات این نهاد علمی خوانده و تاکید کردند که این تغییر، پایانی بر تصمیمات سلیقهای و بازگشت به مسیر قانونمداری است.
کتاب «موضع اوتیستیک ـ مجاور» بیش از آنکه مقالهای فنی درباره یک مفهوم روانکاوانه باشد، کوششی برای فهم ساختار تجربه انسانی است؛ اینکه انسان چگونه جهان را تجربه میکند، چگونه احساس «خود بودن» در او شکل میگیرد و چگونه میان خود و دیگری، میان درون و بیرون، میان واقعیت و خیال، تعادل برقرار میشود.
در این کتاب، نویسنده کوشش میکند ما را به اندیشیدن درباره واقعیتها وادارد تا نگاه خودمان را تغیر دهیم. زیرا بسیاری از ناآرامیها و نارضایتیهایِ ما به خاطرِ نگرشِ خودِ ماست.
بهگفته صفرپور: «در این کتاب، روش شناسایی و نقد روایتها را با بهره بردن از مهارتهای تفکر نقادانه فرا میگیریم و سعی میکنیم روایتهای ناکارامد را تغییر دهیم. شناسایی خطاهای شناختی ذهن که سوگیری ما را نسبت به این روایتها تشدید میکنند بخش دیگری از این فرایند است».
