کتاب «موضع اوتیستیک ـ مجاور» بیش از آنکه مقالهای فنی درباره یک مفهوم روانکاوانه باشد، کوششی برای فهم ساختار تجربه انسانی است؛ اینکه انسان چگونه جهان را تجربه میکند، چگونه احساس «خود بودن» در او شکل میگیرد و چگونه میان خود و دیگری، میان درون و بیرون، میان واقعیت و خیال، تعادل برقرار میشود.
نگاهی به «موضع اوتیستیک ـ مجاور» در اندیشه توماس آگدن؛
از بورخس عمومی تا من خصوصی
کتاب «موضع اوتیستیک ـ مجاور» بیش از آنکه مقالهای فنی درباره یک مفهوم روانکاوانه باشد، کوششی برای فهم ساختار تجربه انسانی است؛ اینکه انسان چگونه جهان را تجربه میکند، چگونه احساس «خود بودن» در او شکل میگیرد و چگونه میان خود و دیگری، میان درون و بیرون، میان واقعیت و خیال، تعادل برقرار میشود.
سرویس دینواندیشه خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) الهام عبادتی:در تاریخ روانکاوی، برخی نظریهها نه به این دلیل که پاسخ نهایی به پرسشهای ذهن انسان دادهاند، بلکه به این دلیل اهمیت یافتهاند که شیوه طرح پرسش را تغییر دادهاند. نظریه «موضع اوتیستیک ـ مجاور» را نیز باید در همین دسته قرار داد؛ تلاشی برای بازاندیشی در تجربه انسانی که از دل سنت روابط ابژه بیرون آمده، اما در عین حال میکوشد از مرزهای کلاسیک آن فراتر رود.
