«صمیمیت در خطر» را میتوان تلاشی برای توضیح وضعیت معلق و گذار جامعه ایرانی دانست؛ جامعهای که نه کاملاً سنتی مانده و نه کاملاً مدرن شده است. نویسنده با اشاره به همین وضعیتِ بینابینی توضیح میدهد که چرا بسیاری از زوجهای امروز با ذهنیتی مدرن وارد رابطه میشوند اما در عمل، هنوز زیر سایه الگوهای سنتی زندگی میکنند.
شاید استعاره اودیسیوس در کتاب «تقلای اراده در عصر لذتگرایی» بهترین توصیف برای جهان امروز باشد: جهانی که در آن، خطر اصلی نه هیولاها و دشمنان بیرونی، بلکه وسوسه فراموش کردن مقصد است؛ فراموش کردن آن چیزی که ارزش رنج کشیدن و ادامه دادن دارد.
کتاب «موضع اوتیستیک ـ مجاور» بیش از آنکه مقالهای فنی درباره یک مفهوم روانکاوانه باشد، کوششی برای فهم ساختار تجربه انسانی است؛ اینکه انسان چگونه جهان را تجربه میکند، چگونه احساس «خود بودن» در او شکل میگیرد و چگونه میان خود و دیگری، میان درون و بیرون، میان واقعیت و خیال، تعادل برقرار میشود.
