شاید استعاره اودیسیوس در کتاب «تقلای اراده در عصر لذتگرایی» بهترین توصیف برای جهان امروز باشد: جهانی که در آن، خطر اصلی نه هیولاها و دشمنان بیرونی، بلکه وسوسه فراموش کردن مقصد است؛ فراموش کردن آن چیزی که ارزش رنج کشیدن و ادامه دادن دارد.
شاید استعاره اودیسیوس در کتاب «تقلای اراده در عصر لذتگرایی» بهترین توصیف برای جهان امروز باشد: جهانی که در آن، خطر اصلی نه هیولاها و دشمنان بیرونی، بلکه وسوسه فراموش کردن مقصد است؛ فراموش کردن آن چیزی که ارزش رنج کشیدن و ادامه دادن دارد.
سرویس دینواندیشه خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) الهام عبادتی: کتاب «تقلای اراده در عصر لذتگرایی» نوشته محمد علی صفرپور، احسان اژدری و زهرا پذیرایی که از سوی نشر کرگدن منتشر شده، از همان صفحات ابتدایی نشان میدهد قرار نیست صرفاً یک کتاب انگیزشیِ دیگر درباره موفقیت باشد؛ از آن کتابهایی که با چند جمله کلیشهای درباره «خواستن توانستن است» یا «اگر بخواهی، میتوانی» تلاش میکنند مخاطب را برای مدتی هیجانزده کنند. برعکس، نویسنده از همان ابتدا یکی از مشهورترین شعارهای جهان خودیاری را زیر سؤال میبرد: «خواستن، توانستن نیست.» همین جمله، درواقع دروازه ورود به جهان فکری کتاب است؛ جهانی که در آن، اراده نه یک موهبت رازآلود و نه یک شعار انگیزشی، بلکه مسئلهای پیچیده، شکننده و عمیقاً وابسته به شرایط انسان معاصر است.
