دسته ادبیات

بر معرفی صداهای تازه‌ی ادبیات جهان تاکید دارم

شیوا مقانلو گفت: متأسفانه به دلیل افزایش هزینه‌های تولید و رقابت، دست ناشران برای معرفی صداهای ناشناخته کمتر باز است. ناشران امروزی تمایل دارند اثری را چاپ کنند که تضمین فروش دارد (مثلاً سه چاپ دیگر برود)، برخلاف ۲۰ سال پیش که جسارت بیشتری برای معرفی نام‌های جدید وجود داشت. با این حال، من همچنان بر معرفی صداهای جدید تأکید دارم.

راه دور است بَسی

پاک‌نویس کردن اشعار گذشته، تنها سرگرمی سال‌های پایانی حیات نیما یوشیج بوده است. نیما به «شهریار» درباب بسیاری از تجربه‌های شعری‌اش گفته بود؛ پس از نوشتن آن‌ها، اجازه می‌دهد زمانی بر آن‌ها بگذرد و سپس سراغ یک‌یکشان می‌رود و هرکدام را که «ذی‌حقّ و قابل دوام» دیده، روتوش می‌کند و آمادۀ چاپ می‌سازد.

شاهکارهای ادبیات روس از نویسندگان و مترجمان نامدار

شاهکارهای ادبیات روسیه همواره از پرفروش‌ترین کتاب‌ها در ایران بوده‌اند. این یادداشت نگاهی دارد به کتاب‌های انتشارات علمی و فرهنگی که هفت اثر کلاسیک از تورگنیف و داستایفسکی را با ترجمه مترجمان نامداری چون محمد قاضی، محمدجعفر محجوب، مهری آهی و یلدا بیدختی‌نژاد منتشر کرده است. این مجموعه شامل «خاک بکر»، «نیه توچکا»، «یادداشت‌های زیرزمینی»، «خاطرات خانهٔ مردگان»، «داستایفسکی به آنا»، «نازنین و بوبوک» و «پدران و پسران» است.

رمز محبوبیت رمان «کوری» ساراماگو چیست؟

رمان «کوری» مشهورترین اثر ژوزه ساراماگو، نویسنده صاحب‌نام اهل پرتغال سال ۱۹۹۵ میلادی منتشر شد و نویسنده سه سال بعد از نوشتن این کتاب جایزه نوبل را دریافت کرد. این کتاب با گذشت حدود ۳۰ سال از اولین ترجمه‌های فارسی آن هنوز در ایران بازنشر می‌شود و از پرفروش‌ترین آثار حوزه ادبیات است.

فریدون توللی؛ پلی هوشمند میان شور نو و ریشه‌های کهن

به مناسبت سالگرد درگذشت فریدون توللی (۹ خرداد ۱۳۶۴)، شاعر برجسته و متفکر ادبی معاصر، به سراغ یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های شعر او می‌رویم: توانایی ساختن پلی هوشمند و ظریف میان شور نوآوری و ریشه‌های عمیق سنت شعری. توللی نه در دام افراط نوگرایی گرفتار شد و نه به تکرار سنت پناه برد؛ او راه میانه‌ای یافت که هنوز هم پس از دهه‌ها، تازه و الهام‌بخش باقی مانده است.

رنج امروز، دردهای فراموش‌شده‌ی گذشته را بیدار می‌کند

گلیژه گل‌آرا، دختر امیر گل‌آرا، گفت: در برهوت، اوهام و تخیلاتِ راوی، از خلالِ تداعیِ معانی، تجربه‌های زمانِ حال را به گذشته پیوند می‌دهند.نقشِ حوادثِ امروز، بازتابی از الگوها و زخم‌های کهنه‌ی تاریخ است. رنجِ امروز، دردهای فراموش‌شده‌ی گذشته را بیدار می‌کند.