فیلم «کوچ» به کارگردانی محمد اسفندیاری و تهیهکنندگی مهدی مطهر، که در چهل و چهارمین جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد، بیش از آنکه یک بیوگرافی سینمایی متعارف باشد، تلاشی است جسورانه و در عین حال پرچالش برای ریشهیابی اسطوره.
سینمای هر فصل، مانند نگاتیوی از دغدغهها، آرزوها و حتی اشتباهات جامعه خود است. در کشاکش تولید انبوه و رقابت برای جلب توجه، آثاری ظهور میکنند که هر یک به فراخور ابزار، ذهنیت و سرمایه در دسترس، روایتی خاص را پیش میبرند.
در شلوغیِ گیشه و هیاهوی تحلیلهای پیچیده، گاهی یک فیلم میآید تا ساده و بیآلایش، ما را به سفری درونی ببرد. «قایقسواری در تهران» ساخته رسول صدرعاملی، دقیقاً چنین تجربهای است.