دسته سینما و تلوزیون

این رویداد که با دبیری احسان کاوه، مدیر شبکه آی‌فیلم برگزار می‌شود، می‌کوشد با توجه به مقوله «فیلم کوتاه» به‌مثابه عرصه‌ای برای محک خلاقیت، قدرت ایجاز و درعین‌حال بلاغت تصویر و روایت، زمینه و فرصتی عادلانه برای شناسایی و پرورش استعدادهای تازه در حوزه فیلم‌سازی فراهم آورد و آن را در سطح بین‌المللی دنبال کند.

عزم صداوسیما برای تداوم تولید آثار مشترک

بدترین فیلم‌ها و سریال‌ها آنهایی هستند که تلویزیون روشن باشد، غذایت را بخوری، با تلفنت مشغول شوی، تا دم در بروی و برگردی، چهار تا خمیازه بکشی و یک چرت نصفه نیمه بزنی  و نگران از دست دادن هیچ دیالوگ، صحنه یا اتفاقی نباشی چون بعد از دیدن یک یا دو (یا تا به اینجای کار پنج) قسمت تقریبا مطمئن شده‌ای که چیزی برای از دست دادن در این فیلم یا سریال وجود ندارد. نه لحظه‌ای که مبادا از خندیدن به آن عقب بمانی، نه موقعیتی که جذابیت بصری داشته باشد، نه موضوعی که به روز باشد و درگیرت کند یا هر قلاب دیگری که لازم است تا روی مبل بنشینی و تا آمدن آگهی‌های بین برنامه از جایت تکان نخوری.

پیش از انقلاب اسلامی اقتباس ادبی نقش مهمی در سینمای ما ایفا می‌کرد. می‌توان گفت مهم‌ترین فیلم‌های تاریخ سینمای ایران آثار اقتباسی بوده‌اند. در سینما شب قوزی، سیاوش در تخت جمشید، آرامش در حضور دیگران، گاو، شوهر آهوخانم، تنگسیر، داش آکل، ملکوت و …. در سریال‌های تلویزیونی: دایی جان ناپلئون، آتش بدون دود (نادر ابراهیمی)، افسانه‌های کهن ایران (مروا نبیلی)، امیر ارسلان (پرویز صیاد)، تخت ابونصر (مرتضی علوی) در انیمیشن: نارنج و ترنج، ملک خورشید، امیرحمزه دلدار و گور دلگیر و ….

از زمان نخستین آتش‌سوزی سینما در تهران در شهریور ۱۲۸۸ تا آتش‌سوزی‌های گستردۀ سینماها در ماه‌های منتهی به انقلاب ۱۳۵۷ حدود هفتاد سال فاصله است. در این فاصله سینماهای بسیاری طعمۀ حریق شدند که اغلب به‌عنوان حوادثی کمابیش‌ ساده و معمولی تلقی می‌شدند؛ اگرچه دست‌کم صاحبان سینماها را به خاک سیاه می‌نشاندند. با درگرفتن اعتصاب‌ها و تظاهرات بزرگ عمومی در روزهای انقلاب، شعلۀ خشم گروه‌هایی از مردم دامن سینماها را نیز گرفت و سوزاندن زنجیره‌ای تالارهای سینما به دست کسانی صورت ‌می‌گرفت که اغلب، تا چند صباحی پیش از آن، مشتری‌های همان سینماها بودند؛ اما در این میان سوزاندن «سینما رکس» آبادان، که به کشته‌شدن حدود چهارصد نفر منجر شد، و در نوع خود بی‌سابقه بود فاجعه‌ای ملی تلقی شد که نه کارگزاران نظام سلطنتی و نه نیروهای انقلابی هیچ‌کدام مسئولیت آن را به گردن نگرفتند. سوختن چهارصد انسان بی‌گناه جنایتی بود هول‌آور که پس از گذشت چهار دهه پاره‌ای از جزییات آن هم‌چون رازی سر به مُهر باقی مانده است، و دهشتناک‌ترین حادثۀ سینماسوزی نه فقط در ایران بلکه در جهان محسوب می‌شود.

به گزارش سینماسینما، مهدی فخیم‌زاده در سال ۱۳۹۶ کتابی با عنوان سینما و من منتشر کرد که با استقبال خوب علاقمندان مواجه شد. فخیم زاده در این کتاب خاطراتی از دوران جوانی خود تعریف می‌کند که برای هر سینمادوستی جذاب و خواندنی‌ست. یکی از این خاطرات را با هم مرور می‌کنیم:

تاریخ انتشار:1398/10/14 – 01:59 حجاج سینمایی یا چگونه با تماشای یک فیلم حاجی شویم + ویدئو سینماسینما، سامان بیات: تا سال ۱۳۵۸ سه فیلم درباره مراسم حج در ایران پخش شد که فیلم «خانه‌خدا» (۱۳۴۵) حواشی جالبی به همراه داشت.…