گروه اندیشه: در گفت و گویی که نیلوفر منصوری با دکتر عباس نعیمی جورشری در روزنامه ایران انجام داده است، پدیده دیوارنویسی های شهری را مورد بررسی قرارداده است. نعیمی جورشری در این گفت و گو تبیین میکند که برخلاف دهههای گذشته، دیوارنویسیهای امروز ابزاری برای بسیج سیاسی نیستند، بلکه به یک «بیان روزمره» و کانالی غیررسمی برای ترمیم روانی، تخلیه احساسات، خلق همدلی و ابراز مقاومتِ کمهزینه در دلِ فشارهای اقتصادی و جنگ مبدل شدهاند. جورشری با تکیه بر نظریه «حوزه عمومی» هابرماس و «حق بر شهر» لوفور، دیوار را رسانهای مستقل از فیلترینگ، کنترل و الگوریتمهای مجازی میداند که حس حضور و مالکیت معنوی فضا را به شهروندان بازمیگرداند. از نظر او، همجواری دیوارنوشتههای متضادِ صلح و مقاومت، بازتابی از پلورالیسم، دیالکتیکِ بقا و تکثر زیسته جامعه است. این کنشهای نمادین،tify”>۵. فرسایش امید و جستجوی معنا: گاهی این تضاد میتواند بازتابی از فرسایش امید یا ابهام در مسیر پیش رو باشد. وقتی آینده نامشخص است، بخشی از جامعه بر مقاومت و ایستادگی تمرکز میکند تا هویت خود را از دست ندهد، و بخش دیگر به دنبال راههایی برای تسکین درد و جستجوی امید است. این دوگانگی، نشاندهنده وضعیت روانی و اجتماعی پیچیدهای است که جامعه در حال تجربه آن است.
در یک جمعبندی به درک من ، این تضاد ظاهری، در واقع نشاندهنده جامعیت تجربه انسانی در بحران است؛ جایی که نیاز به ایستادگی، حفظ کرامت، و در عین حال، آرزوی صلح و پایان رنج، همزمان در تار و پود زندگی اجتماعی تنیده شدهاند. دیوارنوشتهها، با بیان این خواستههای گاه متقابل و گاه مکمل، تصویری از روح زمانه ارائه میدهند.
۲۱۶۲۱۶