با وجود سرمایهگذاری نهادهای مختلف برای برگزاری دورههای متعدد روایتنویسی، چرا هنوز این گونه ادبی در ایران قوت نگرفته است؟
بهدلیل کارکرد روایت در ثبت دلنشین و تأثیرگذار رخدادهای مهم، بسیاری از اشخاص و نهادها تصمیم به برگزاری دورههای آموزش و تربیت روایتنویس کردند تا مناسبتهای مهم کشور به شیوه ادبی اما استاندارد در کتابها ثبت شود. اما این فزونی روایت و روایتنویسی در عرصه ادبی کشور آسیبها و معایبی را هم بهدنبال داشته است.
به گزارش اصفهان زیبا؛ چند سالی است که مفهومی تحت عنوان «روایت» در فضای ادبی کشور پررنگ شده است. طی این سالها نویسندگان و صاحبنظران عرصه ادبیات کوشیدهاند این مفهوم را تبیین کنند تا این گونه ادبی در کشور جای خود را باز کند. روایت و روایتنویسی بهدلیل پیوند با حقایق و وقایع زندگی و دوری از تخیل و استفاده از عناصر داستانی، بهسرعت به جایگاه محبوبی دست یافت؛ تاجاییکه چند نشر بهطور تخصصی تمرکز خود را روی تولید آثاری گذاشتند که فقط در دسته روایت جای میگرفت.