برچسب روایت نویسی

تجرد دختران در جامعه ایران همچنان گرفتار کلیشه‌ها و پیش‌فرض‌های اجتماعی است. دختر مجرد یا قربانی فشارها و محرومیت‌هاست، یا نمادی از استقلال و بی‌نیازی. میان این دو تصویر اما زندگی واقعی دخترانی قرار دارد که هرکدام ماجراهایی از انتخاب، تردید، موفقیت، شکست و نگرانی‌های خود را دارند. کتاب «دختران بی‌وارث» تلاش کرده از همین دوگانه‌های ساده فاصله بگیرد و با روایت تجربه زیسته هشت دختر مجرد، تصویری چندوجهی‌تر از این سبک زندگی ارائه دهد.

به‌دلیل کارکرد روایت در ثبت دل‌نشین و تأثیرگذار رخدادهای مهم، بسیاری از اشخاص و نهادها تصمیم به برگزاری دوره‌های آموزش و تربیت روایت‌نویس کردند تا مناسبت‌های مهم کشور به شیوه ادبی اما استاندارد در کتاب‌ها ثبت شود. اما این فزونی روایت و روایت‌نویسی در عرصه ادبی کشور آسیب‌ها و معایبی را هم به‌دنبال داشته است.

چند سالی می‌شود تنور سبکی به نام «روایت‌نویسی» داغ شده است؛ همان متن‌هایی که رد پای واقعیت و لحظه‌های ناب زندگی راوی را در خود دارند، با شاید کمی چاشنی‌های ادبی برای زیباترشدن.

«ما ایوب نبودیم» فراتر از یک داستان، تجربه‌ای است زیسته؛ روایتی از انسان‌هایی که در مواجهه با ناملایمات، نه به قدرت ایوب، که به شکنندگی و پرسشگری خود تکیه می‌کنند.

کارگاه آموزشی «روایت‌نویسی مقاومت» با عنوان «تو رستم تَهَمتَنی ...»، دوشنبه ۱۴ اردیبهشت‌ماه، به‌صورت حضوری و برخط در کتابخانه مرکزی پارک شهر برگزار خواهد شد.