مجموعهروایت «دختران بیوارث» کوشیده است بازتابی واقعی از زندگی دخترانی ارائه کند که در ایستگاه تجرد قطعی ایستادهاند
تجرد دختران در جامعه ایران همچنان گرفتار کلیشهها و پیشفرضهای اجتماعی است. دختر مجرد یا قربانی فشارها و محرومیتهاست، یا نمادی از استقلال و بینیازی. میان این دو تصویر اما زندگی واقعی دخترانی قرار دارد که هرکدام ماجراهایی از انتخاب، تردید، موفقیت، شکست و نگرانیهای خود را دارند. کتاب «دختران بیوارث» تلاش کرده از همین دوگانههای ساده فاصله بگیرد و با روایت تجربه زیسته هشت دختر مجرد، تصویری چندوجهیتر از این سبک زندگی ارائه دهد.
به گزارش اصفهان زیبا؛ تجرد دختران در جامعه ایران همچنان گرفتار کلیشهها و پیشفرضهای اجتماعی است. دختر مجرد یا قربانی فشارها و محرومیتهاست، یا نمادی از استقلال و بینیازی. میان این دو تصویر اما زندگی واقعی دخترانی قرار دارد که هرکدام ماجراهایی از انتخاب، تردید، موفقیت، شکست و نگرانیهای خود را دارند. کتاب «دختران بیوارث» تلاش کرده از همین دوگانههای ساده فاصله بگیرد و با روایت تجربه زیسته هشت دختر مجرد، تصویری چندوجهیتر از این سبک زندگی ارائه دهد؛ روایتی که قرار نیست از تجرد دفاع کند یا آن را به مسئلهای تراژیک تقلیل دهد. آزاده جهاناحمدی، دبیر این مجموعه، میگوید دغدغه اصلی او نزدیک شدن به زندگی واقعی زنان و دخترانی بوده که کمتر فرصت دیده و شنیده شدن پیدا کردهاند. او در گفتوگو با «اصفهان زیبا» از دشواریهای روایت کردن تجربه تجرد، فشار قضاوت اجتماعی، تلاش برای فاصله گرفتن از کلیشهها و بازخورد مخاطبانی میگوید که پس از خواندن کتاب، احساس کردهاند بخشی از تجربههای ناگفتهشان بالاخره دیده شده است.
