
«ما ایوب نبودیم» فراتر از یک داستان، تجربهای است زیسته؛ روایتی از انسانهایی که در مواجهه با ناملایمات، نه به قدرت ایوب، که به شکنندگی و پرسشگری خود تکیه میکنند.
خبرگزاری مهر، گروه فرهنگ و ادب، زینب آزاد: در روزگاری که گاه تصویر ایدئال صبر و استقامت، ما را به سکوت وامیدارد، کتاب «ما ایوب نبودیم» از زاویهای متفاوت به ماجرا نگاه میکند. این اثر، قهرمانانی را معرفی نمیکند که بیچون و چرا سختیها را تاب میآورند، بلکه شخصیتهایی واقعی را به نمایش میگذارد که در گودال رنج، نه تنها ایوب، بلکه انسانیت خود را با تمام ابعادش جستجو میکنند.
«ما ایوب نبودیم کلمهای با بار عاطفی بسیار زیاد که فقط برای بچههای کوچک استفاده میکرد. موقع تعریف کردن خاطرات فیلم را برمیگرداند به نقطه شروع و از نوزادی نفیسه میگفت. بعد از سی و چند سال دوباره داشت از نفیسه مراقبت میکرد و خاطره روزهای مراقبت اول در ذهنش زنده شده بود. یادش افتاده بود که در نوزادی نفیسه توی دلش میگفته: یعنی روزی میرسه که نفیسه بتونه بشینه و با خودش بازی کنه تا منم به کارام برسم؟

