یکپارچه همه مردم عزادار بودند. بیستوپنجم آبان روز خاطرهانگیزی بود؛ یک سند معتبر و ارزشمند برای رزمندهپروری اصفهان در زمان جنگ شد. تشییع باشکوه آن روز اوج عظمت ما در جنگ بود.
به گزارش اصفهان زیبا؛ عملیات که شد، دل مادر آشوب شد. باران که بارید، غوغا در تن مادر بیداد کرد. رودخانه که طغیان کرد، بند دل مادر پاره شد. آب که پل را برد، مادر دست به تسبیح شد و نفسهایش شد ذکر؛ یا رحمان و یا رحیم و یا سمیع… !