۱۵ مرداد ۱۴۰۵ – ۱۵:۲۸
گروه اندیشه: دکتر عباس نعیمی جورشری، جامعهشناس، با نگارش مطلبی در انصاف نیوز از خنده نه به عنوان کنش فردی بلکه حضور خنده در افراد را محصول میزان توسعه کشور در ساختارها و زیرساخت ها یاد می کند. از نظر او « خنده یک رفتار فردی نیست؛ شاخصی از کیفیت زندگی اجتماعی است. همانگونه که دورکیم خودکشی را صرفاً یک مسئله فردی نمیدانست، میتوان گفت فراوانی یا کاهش خنده نیز صرفاً به خلقوخوی افراد مربوط نیست، بلکه به وضعیت جامعه گره خورده است.» این مطلب را در ادامه می خوانید:
****
از نظر جامعهشناختی بهتر است بین «عوامل» و «چرایی بنیادین» این پدیده تفکیک قائل شویم. برای پاسخ به اینکه «چرا اساساً خنده در یک جامعه کاهش مییابد؟» باید به سطوح عمیقتری برویمبه نظر می رسد حداقل سه لایه در این موضوع وجود دارد: