برچسب فرهنگ سیاسی

رهبری با سلاح پرهیز ازخشونت

یکی از وجوه ممیزه رهبری امام خمینی در مقایسه با دیگر مخالفان رژیم پهلوی حتی روحانیون، قدرت مرجعیت وی بود. حقیقت مرجعیت دینی مبتنی بر درک، آگاهی، دین‌شناسی، دردآشنایی و مسئولیت‌شناسی است. می‌توان ادعا کرد که از جمله مهم‌ترین رموز توفیق امام همین ویژگی است

شخصیت و منش سیاسیون مهمترین عامل فرهنگ‌ساز است/ «فرهنگ سیاسی» مهم‌ترین بخش دین است/ خواص عادت دارند در مواقع حساس از زیر بار مسئولیت شانه خالی کنند؛ بعضی از خواص چقدر نامردند! + صوت

خیلی از پدر مادرها شکایت می‌کنند و می‌گویند: فرهنگ جامعه، بچۀ ما را از دست ما گرفته برده و خودش دارد تربیت می‌کند، دیگر به‌دست ما تربیت نمی‌شوند! بله، بیشتر از پدر و مادر، فرهنگ جامعه است که بچه‌های ما را تربیت می‌کند؛ خوب یا بد! حالا چه عاملی در فرهنگ جامعه مؤثرتر است؟ سیاست‌مداران بیش از هر عامل دیگری بر روی فرهنگ جامعه مؤثر هستند. «فرهنگ سیاسی» بخشی از فرهنگ است که مستقیم روی سیاسیون تأثیر می‌گذارد. تا فرهنگ سیاسی درست نشود، سیاست درست نمی‌شود، و تا سیاست درست نشود فرهنگ درست نمی‌شود!

استمرار طنز در فرهنگ عمومی نشانگر تسلیم ناپذیری مردم ایران/ انباشت بحران‌ها، خندیدن را برای مردم دشوار کرده

گروه اندیشه: دکتر عباس نعیمی جورشری، جامعه‌شناس، با نگارش مطلبی در انصاف نیوز از خنده نه به عنوان کنش فردی بلکه حضور خنده در افراد را محصول میزان توسعه کشور در ساختارها و زیرساخت ها یاد می کند. از نظر او « خنده یک رفتار فردی نیست؛ شاخصی از کیفیت زندگی اجتماعی است. همان‌گونه که دورکیم خودکشی را صرفاً یک مسئله فردی نمی‌دانست، می‌توان گفت فراوانی یا کاهش خنده نیز صرفاً به خلق‌وخوی افراد مربوط نیست، بلکه به وضعیت جامعه گره خورده است.» این مطلب را در ادامه می خوانید: 

روایت قوچانی از غروب ستاره روشنفکری دینی و پدیدار شدن سروش در لباس سردمدار توتالیتاریسم/ درباره افول یک رؤیای ۴۰ ساله

گروه اندیشه: توهین دکتر موسی غنی نژاد به دکتر علی شریعتی یعنی نامسلمان و شیاد خواندنش، جبهه جدیدی در منازعات فکری گشود، فارغ از آن که مسئله اصلی ایران چیست و از خلال چنین منازعه ای قرار است چه سود فردی و جمعی ای و در نهایت ملی حاصل شود؟ پاسخ دکتر عبدالکریم سروش در دفاع از علی شریعتی، در برابر توهین مطرح شده، زخم جدیدی را گشود و او نیز تحقیر و توهین را به نحو دیگر دامن زد. مصاحبه دکتر عبدالکریم سروش با اندیشه پویا نیز این موضوع را تشدید کرد. اکنون در پاسخ عبدالکریم سروش، محمد قوچانی در مجله آگاهی نو شماره ۶۴۲ در پرونده ویژه به نقد دیدگاه سروش در این باره پرداخته و اعلام پایان نواندیشی دینی، کرده است: «اینک اما با کمال تاسف باید اعلام کنیم که روشنفکری دینی نه‌تنها به پایان راه خود رسیده است، بلکه به میراث خود چه در اندیشه، چه در اخلاق پشت کرده است و با تبدیل شدن از جریانی فکری به حلقه‌ای و فرقه‌ای با خودی-غیرخودی کردن، بلکه شخصی کردن مباحث فکری از فرقه و قبیله خود دفاع می‌کند، حتی اگر ذره‌ای باور به آن نداشته باشد.»  قوچانی بر این باور است که جریانی که زمانی با هدف اصلاح دینی و مواجهه آگاهانه با جهان جدید شکل گرفته بود، اکنون با پشت کردن به اخلاق، اندیشه و میراث گذشته خود، به حلقه‌ای بسته، فرقه‌گرایانه و شخصی‌شده تنزل یافته است. نویسنده برای ریشه‌یابی این انحطاط تاریخ‌نگارانه، تبارشناسی سه نسل روشنفکری دینی در ایران ارائه می‌دهد: نسل اول به رهبری مهدی بازرگان که با وجود رویکرد تجربی، از علوم انسانی و اقتصاد مدرن بی‌خبر بود و در برابر هژمونی چپ آسیب‌پذیر شد؛ نسل دوم به رهبری علی شریعتی که با تلفیق آموزه‌های سوسیالیستی و اسلامی، ایدئولوژی چپ‌گرایانه و نفی مالکیت خصوصی را ترویج کرد؛ و نسل سوم با محوریت عبدالکریم سروش که اگرچه از فقر فلسفی نسل اول و گرایش‌های صریح سوسیالیستی نسل دوم فاصله گرفت، اما به دلیل غفلت از فلسفه سیاسی، حقوق اساسی و دانش اقتصاد، در دام کلام جدید، عرفان و صوفی‌گری گرفتار آمد.

احتمال بازگشایی مرز شیخ‌سلو در نقطه صفر مرزی ایران-ترکیه

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین از آذربایجان‌غربی، رضا رحمانی در این بازدید با همراهی جمعی از مسئولان استانی و محلی از نزدیک در جریان مسائل، ظرفیت‌ها و مطالبات مردم روستای مرزی شیخ‌سلو قرار گرفته و بر ضرورت استفاده حداکثری از ظرفیت‌های مرزی برای توسعه متوازن آذربایجان‌غربی تأکید کرد.

روح ایران در تکثر فلسفی و تاریخی / تناقض‌های درونی، «ایرانشهر» ساسانی را به باد داد / فرضیه‌ای برای پارادایم سنتی سقوط ساسانیان و تاریخ اسلام

 گروه اندیشه: سبحان کیانی در صفحه اندیشه روزنامه اعتماد با انتشار گزارشی از میزگرد راجع به کتاب «افول و سقوط شاهنشاهی ساسانی»، ابعاد این تحول مهم در تاریخ ایران را به بررسی بنشیند. کیانی در مقدمه گزارش خود آورده است:« در تاریخ ایران، دوره‌هایی هستند که نه فقط یک سلسله، بلکه یک «تصویر از قدرت، هویت و آرمان» را شکل می‌دهند. ساسانیان از همین جنس‌اند؛ واپسین امپراتوری بزرگ ایران پیش از اسلام که در فاصله‌ای بیش از چهار قرن، مفهوم دولت متمرکز، شکوه شاهنشاهی و پیوند دین و سیاست را به اوج رساند و سپس، با همان شتابی که اوج گرفته بود، فروپاشید. کتابی که این گزارش به آن می‌پردازد، صرفاً روایت یک سلسله نیست؛ بلکه کالبدشکافی چرخه‌ای تاریخی است که در آن قدرت‌زاده می‌شود، تثبیت می‌گردد و در نهایت، زیر بار تناقض‌های درونی و فشارهای بیرونی از هم می‌گسلد.

حکمرانی مردم محور، عقلانی و آینده ساز/ شاه کلید الگوی حکمرانی رهبر شهید، پیوند وثیق میان عقلانیت، معنویت و شجاعت

۱۷ تیر ۱۴۰۵ – ۱۵:۲۲ گروه اندیشه: سهیلا نوری، به مناسبت شهادت رهبر انقلاب، گفت و گویی انجام داده با عبدالحسین خسروپناه در روزنامه ایران. او در مقدمه گفت و گویش نوشته است: «شناخت دقیق ابعاد شخصیتی رهبر شهید ،…

فراتر از ژئوپلیتیک: رمزگشایی از حافظه فرهنگی ایرانیان در جنگ

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از ایرنا، «ایرانیان جنگ را چگونه می‌بینند؟»؛ این پرسشی است که در عین اهمیت‌داشتنش، کمتر به آن پرداخته می‌شود. این غفلت، برای ایرانیان به این دلیل بوده که سال‌ها و چندان نیازی به طرح آن احساس نکرده‌اند و برای طرف آمریکایی-صهیونیستی نیز از آنجایی نشئت می‌گیرد، که پاسخ آن، در منطق تحلیلی‌شان نمی‌گنجد.