حتی اگر مصرف غذاهای فوقفرآوریشده را کاهش داده باشید، کمتر الکل بنوشید و کالری دریافتی خود را محدود کنید، ممکن است همچنان نتوانید از چربی یا برجستگی شکم خلاص شوید. در چنین شرایطی، عواملی فراتر از رژیم غذایی، از وضعیت نامناسب بدن و استرس مزمن گرفته تا سیگار کشیدن، اختلالات میکروبیوم روده و کمخوابی، میتوانند در ظاهر یا افزایش چربی ناحیه شکم نقش داشته باشند.
زوئی گریفیث، متخصص تغذیه و نایبرئیس بخش پزشکی رفتاری در مجموعه سلامت دیجیتال Numan، در گفتوگو با سان توضیح میدهد که بدن انسان دو نوع اصلی چربی دارد. چربی زیرجلدی درست زیر پوست قرار میگیرد و همان چربی است که میتوان آن را با دست گرفت، اما چربی احشایی در بخش عمیقتر شکم و اطراف اندامهایی مانند کبد، پانکراس و رودهها تجمع پیدا میکند.
به گفته گریفیث، افزایش اندازه دور کمر معمولاً میتواند نشاندهنده افزایش چربی احشایی باشد؛ نوعی چربی که با افزایش احتمال ابتلا به بیماریهای قلبیعروقی، مقاومت به انسولین و دیابت نوع ۲ ارتباط دا-paragraph”>
بهتر است کارهای خانه را حدود یک ساعت پیش از خواب تمام کنید، لباس خواب بپوشید و سپس وارد یک دوره آرامسازی شوید. کاهش نور محیط، کنار گذاشتن تلفن همراه و انجام فعالیتی آرام مانند مطالعه میتواند به مغز علامت دهد که زمان خواب نزدیک شده است.
او تأکید میکند که خواب خوب از صبح آغاز میشود. بیدار شدن در ساعتی تقریباً ثابت در روزهای مختلف به تنظیم ساعت زیستی بدن کمک میکند و باعث میشود مغز در ساعات شب راحتتر احساس خوابآلودگی کند.
چربی شکم معمولاً نتیجه یک عامل منفرد نیست. رژیم غذایی، میزان فعالیت بدنی، ژنتیک، سن، تغییرات هورمونی، کیفیت خواب، استرس، مصرف دخانیات و وضعیت سلامت متابولیک همگی میتوانند در آن نقش داشته باشند.
اصلاح وضعیت بدن ممکن است شکم را صافتر نشان دهد، اما چربی احشایی را بهطور مستقیم از بین نمیبرد. تمرینهای شکمی نیز عضلات مرکزی را تقویت میکنند، اما امکان کاهش چربی فقط از یک ناحیه مشخص بدن وجود ندارد.
برای کاهش واقعی چربی بدن، معمولاً به ترکیبی از تغذیه متعادل، فعالیت هوازی، تمرینات قدرتی، خواب کافی، مدیریت استرس و ترک سیگار نیاز است.