این قرن شگفتانگیز با عباسعلی پورصفا زاده شد؛ اما هنوز هم در روزهای پایانی همین قرن، پیشه نقاشی برای مردم دیار ما مفهوم گنگی دارد! آیا در روزگاری که سعدی را در کنج کتابخانه پنهان میسازند و عمارتهای آسمانخراش، نقشجهان دلانگیز را به حاشیه میبرند، مانند عباسعلی پورصفا خود را در نسلهای بعدی مییابند و دوباره میزایند؟ یا چون زنده رودی که مُرده است جستهوگریخته، غزل غمگنانه خداحافظی خواهند خواند؟! آیا پورصفا را پوران صفاپیشهای هست تا دیروز زیبا را به امروز پرپیرایه گره بزند و بیرق جاودانگی اصفهان را به دوش بکشد؟ ایکاش پایان قرن، بازگشتی باشد به دوران پرشکوه هنرمندان… .
در این گزارش با «محمدعلی حدت» هنرمند نقاش و دانشآموخته هنرستان هنرهای زیبا، «سید محسن طباطباییپور» تهیهکننده سینما و تلویزیون و مدیر مؤسسه سینمایی برگ سبز، «مرتضی رزاقی» نقاش و دانشآموخته هنرستان هنرهای زیبا، «نادرقلی نادری رارانی» مجموعهدار، «عباس عقیلی»، نقاش و دانشآموخته هنرستان هنرهای زیبا، «محمد موحدیان عطار» کارشناس پیشین اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان اصفهان، «امیر هوشنگ جزی زاده» نگارگر و دانشآموخته هنرستان هنرهای زیبا، «رضا بدرالسماء» هنرمند نگارگر و «ناصر مهذبنیا» دکوراتیو و دانشآموخته هنرستان هنرهای زیبا درباره شادروان «استاد عباسعلی پورصفا» گفتوگو شده است.