برچسب آموزش نقاشی

بازی کودکانه اش هم نقاشی بود. با اینکه هفت سال بیشتر نداشت، اعضای خانواده،‌ هم‌بازی‌ها،‌ مناظر و هرآنچه را که در اطرافش می‌دید، به دفترچه‌اش می‌آورد و زندگی دیگری برایشان می‌ساخت؛ تااینکه بازی ناتمام رنگ و نقش در دفترچه تکالیفش نخستین‌بار توجه سیریک، خواهر بزرگ‌ترش را به خود جلب کرد. پس دفتر برادر را به مدرسه برد و به معلم نقاشی‌اش  نشان داد. معلم هم سر ذوق آمد و گفت نمی‌توان از این نقاشی ها برای کودکی به این سن ایرادی گرفت.این علاقه کم‌کم دریچه‌های حرفه ای دنیای نقاشی را پیش روی سمبات گشود و شاگردی استادان به نامی ‌چون وارطانیان و ولیجانیان و خاچاطوریان از یک طرف و رفتن به انگلیس در جست‌وجـــــوی مسیرهای دیگر نقاشی از طرف دیگر، او را به نقاشی صاحب سبک و ماندگار در آبرنگ تبدیل کرد.

مجموعه‌نقاشی «عکس‌های خانوادگی» پروژه یک ساله یاسین هنری، نقاش جوان و فارغ‌التحصیل نقاشی دانشگاه اصفهان در مواجهه با مبحث هویت و ازدست‌رفتن فردیت آدم‌هاست. هنری که در این مجموعه تحت تأثیر آرای متفکران مکتب فرانکفورت است، به صنعت فرهنگ و تبدیل انسان‌ها به اشیا از پس یک نظام سرمایه‌داری می‌پردازد. این نمایشگاه که کارش را از دوم آبان ماه در گالری اکنون آغاز کرده است تا نهم این ماه به نمایش خود ادامه می‌دهد در استیتمنت نمایشگاه «عکس‌های خانوادگی» می‌خوانیم: «از نظر تئودور آدورنو نظام سرمایه‌داری مردم را منفعل، بی‌هویت، ازخودبیگانه و تسلیم در برابر وضع موجود می‌کند و آن‌ها را به موجوداتی همسان تبدیل خواهد کرد.

با نزدیک‌شدن به پایان سال گالری‌ها برنامه‌ای را با عنوان فروش آخر سال تدارک می‌بینند. برنامه‌ای که در آن جمع‌آوری آثار تجسمی آرتیست‌های مختلف در مدیوم‌های گوناگون، قدرت خرید مخاطبان و خریداران را افزایش می‌دهند. قیمت‌های مناسب‌تر آثار مسئله مهم دیگری است که بسیاری را به حضور در این فروش‌های سالیانه ترغیب می‌کند. در اصفهان نیز دو گالری اکنون و تام در حال برگزاری رویداد فروش آخر سال هستند. برای باخبر شدن از جزئیات فروش سالانه این دو گالری با الناز رجبیان، مدیر گالری اکنون و همچنین ساناز اسلامی، مدیر گالری تام گفت‌وگو کردیم. همچنین علی استدلال، مدیر گالری نگرش در گفت‌و‌گو با ما از زاویه‌ای دیگر به تحلیل حراج پایان سال یا نمایشگاه فروش آخر سال پرداخته است.

محمود لاهیجانیان متولد پانزدهم دی‌ 1333 در خیابان مدرس اصفهان است. او مشق نقاشی را با حضور در مغازه روح‌الله روحانی معروف به طالعات و از شاگردان حاج مصورالملک آغاز کرد که در همسایگی آن‌ها قرار داشت و به مدت هفت سال نزد تنها استاد خود قلم زد. در دوران دبیرستان هوش و هنر محمود لاهیجانیان در زمینه مینیاتور بیش از پیش آشکار شد و سه سال متوالی در رشته مینیاتور، مقام اول استان اصفهان را به دست آورد و هم‌زمان با این دوران، حاج‌آقا فخرالدین امامی فرزند میرزاآقا امامی او را برای همکاری فراخواند و به‌این‌ترتیب کاشی‌سازی‌های آثار آقای فخر به عهده محمود لاهیجانیان گذاشته شد. بعد از دوران سربازی به خدمت بانک عمران درآمد و به گفته خود تا این لحظه قلم از دستانش جدا نشده و همچنان می‌سازد و می‌پردازد.

نوشین نفیسی در نمایشگاه نقاشی‌ای که سال هزار و سیصد و هشتاد، در گالری کلاسیک با عنوان «نقاشی‌ها- ادويه‌ها  دانه‌ها- استخوان‌ها و تنظيف‌ها» برگزار می‌کند، کنار نقاشی‌هایی که از چوب‌های آب‌آورده می‌کشد، چوب‌ها را هم نشان می دهد. تکه چوب‌هایی که در ساحل رودخانه یا دریایی، پیدا کرده و انتخاب کرده و برداشته و پرتره شان را کشیده.

نگارخانه صفوی اصفهان در ادامه نمایشگاه‌های خود از مجموعه نمایشگاه‌های دوره تخصصی آرت پروژه به ارائه آثاری از «یلدا لیلی» پرداخته است. «روزمرگی» عنوان نمایشگاه این هنرمند است که دغدغه‌های روزانه او را نمایش می‌دهد. یلدا لیلی بابیان اینکه در همه آثار ارائه شده در این نمایشگاه ضمن به تصویرکشیدن دغدغه‌های شخصی و آنچه به صورت روزانه در سطح شهر با آن مواجه بوده است تلاش کرده تا از چنین دغدغه‌هایی رهایی پیدا کند، می‌گوید: «من زمانی که این آثار را نقاشی می‌کردم به شدت درگیر مسائل روزمره بوده و به نوعی مشغله‌های فوق‌العاده زیادی داشتم و باتوجه به شغلم یعنی رانندگی، مجبور بودم که هرروز در سطح خیابان‌های شهر با ماشین تردد کنم و به همین دلیل حضور در ترافیک و روبرو شدن مستقیم با مردم برای من زیاد اتفاق می‌افتاد، ازطرف دیگر دغدغه‌های شخصی نیز وجود داشت و سعی کردم تمام این دغدغه‌ها و روزمرگی‌ها را نقاشی کنم تا بتوانم درحین اجرای کار هنری از آن ها رهایی پیدا کنم.»

انجمن نقاشان اصفهان که یک سالی می‌شود در گذر فرهنگی چهارباغ و مجموعه هشت‌بهشت سکنی گزیده است، نهادی قانونی و بدون وابستگی دولتی است که سال‌هاست به عرصه‌های فرهنگی هنری واردشده و تلاش می‌کند در زمینه برگزاری نمایشگاه‌های مختلف، دوره‌های آموزشی و ارائه کارگاه‌های هنری مربوطه در سطح شهر، پتانسیل و تخصص سلایق و رویکردهای متفاوت هنرمندان اصفهان را نمایش دهد. باوجوداین، نهادها و انجمن‌هایی که به دولت وابسته نیستند، همواره با مشکلات و دغدغه‌های عدیده‌ای مواجه‌اند، ازاین‌رو می‌طلبد که نهادهای شهری اصفهان بیش از پیش به این موضوع واردشده و ضمن ارتباط مؤثر با هنرمندان و حمایت از انجمن‌ها و کانون‌هایی مانند انجمن نقاشان، از آن‌ها در جهت افزایش ارتباط هنر با شهر و جامعه استفاده کرده و برای ارتقای فعالیت‌های هنرمندان حتی فراتر از سطح ملی تلاش کنند.