دراکولای برام استوکر نزدیک به صد و بیست سال پیش نوشته شد و شخصیت اصلی آن یعنی کنت دراکولا بلافاصله تبدیل به یکی از پرآوازهترین فیگورهای ادبی تاریخ ادبیات شد. امروز تقریباً همه مردم، حتی کسانی که چندان با کتاب و کتابخوانی رابطه خوبی ندارند، با شخصیت دراکولا آشنا هستند. البته این آشنایی بیشتر ناشی از فیلمهای ساخته شده درباره این موجود ترسناک است و ربط مستقیمی به متن خود کتاب استوکر ندارد. در روزهای اخیر، ترجمه جدیدی از این اثر دورانساز را نشر برج منتشر کرده که برخلاف نمونههای قبلی برگردان نسخه کامل کتاب استوکر به زبان فارسی است.
دراکولای برام استوکر یک رمان نامهنگارانه (Epistolary) به شمار میرود، به این معنا که داستان به وسیله مکاتبات میان شخصیتهای اصلی، مکتوبات درون دفترچههای خاطرات آنها و همچنین بریده نشریات آن زمان روایت میشود. تقریباً همه شخصیتهای اصلی در بخشهایی از کتاب داستان را روایت میکنند و به سهم خود آن را جلو میبرند و تنها کسی که هیچ نقطه دیدی در رمان ندارد خود کنت دراکولاست. به همین دلیل توصیفات متفاوتی از این موجود مرموز در کتاب وجود دارد و هر کدام از شخصیتها از منظر خود او را توصیف میکنند. به گمان اکثر شخصیتهای کتاب کنت دراکولا هیولایی ترسناک و خطرناک است که ذاتِ پلیدی دارد. پروفسور ون هلسینگ، دشمن اصلی دراکولا، یکی از معدود افرادی است که تا حدودی متوجه پیچیدگیهای شخصیت هیولا میشود و حتی گاهی به ستایش از کمالات و دانش او میپردازد. در بعضی لحظات داستان نیز بعضی شخصیتها مانند مینا نسبت به دراکولا و تنهاییاش دچار حس ترحم میشوند.