به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، به نقل از سرویس دین و اندیشه ایبنا، مسعود تقیآبادی نوشت: کتاب «هگل در مغز سیمی» نوشته اسلاوی ژیژک با ترجمه عباس زیدیزاده، در سال ۱۴۰۴ از سوی مؤسسه انتشارات فلسفه منتشر شده است. ژیژک در این اثر ۳۳۷ صفحهای، با بازخوانی هگل در پرتو هوش مصنوعی، علوم اعصاب و رؤیای «مغز سیمی»، میکوشد نشان دهد چرا انسان را نمیتوان به سازوکاری شفاف، منسجم و کاملاً قابلکنترل فروکاست؛ و چگونه خودِ تناقضها و شکستهای ما، نقطه آغاز هر بحث جدی درباره آزادی، مسئولیت و آینده دیجیتالاند.
نقطه عزیمت کتاب این است که پرسش سادهبهنظررسیده اما بنیادین «ما کیستیم؟» را در افقی تازه طرح کند؛ افقی که در آن دیگر فقط با انسانِ گوشتوپوستدار و نهادهای سیاسی–اجتماعی کلاسیکه است که میتواند به صورتبندی تازهای از آزادی و مسئولیت منجر شود.
اگر جهانِ دیجیتال از ما «سوژهای شفاف، قابلکنترل و بیتناقض» میخواهد، ما تا چه اندازه آمادهایم از حق خود برای خطا، تردید، سکوت و شکست دفاع کنیم؟ و در مواجهه با وعدههای اغواگر «مغز سیمی» و «تکینگی نجاتبخش»، کدام جنبههای انسان بودن را حاضر نیستیم به سود سرعت، کارایی و امنیت ظاهری واگذار کنیم؟
«هگل در مغز سیمی» پاسخی نهایی به این پرسشها نمیدهد، اما ما را وادار میکند به لایهای از انسان و جامعه بیندیشیم که با هیچ سیم و سنسور و الگوریتمی تماماً قابلخواندن و قابلکنترل نیست؛ همان لایهای که هگل آن را قلب «کلیت ناسازگار» میدید، و بدون آن، سخن گفتن از آزادی، جز شعار، معنای چندانی ندارد.
۲۱۶۲۱۶