تنوع و تعدد کارها و آثارش بیشتر بازدیدکنندگان را شگفتزده میکند؛ آثاری که همه گالریهای موزه هنرهای معاصر اصفهان را درگیر کرده و برای درست دیدنشان باید یک گالریگردی نیمروزه ترتیب داد.1قابهای نقاشی تنها بخشی از آثار هستند. سازههای مختلف و ویدئوها هم هستند و با مرور تاریخی کارها متوجه میشویم هنرمند کمکم و از دورهای خاص از آنها استفاده کرده تا آنچه را که میخواهد کاملتر بیان کند.نمایشگاه از عکسهای کودکی و نقاشیهای آن روزها آغاز میشود و ما را به سفر در دنیای هنرمندی میبرد که تلاش کرده تجربه زیسته خود را با ما به اشتراک بگذارد شاید در نقطهای با او همزبان باشیم.
مجموعهها متنوع و درعین حال همخوان و دارای تمها و رگههای مشترکاند. عشق، مرگ، زندگی، زایش، رویش و … هر بار به شکلی و از نقطهای از درون هنرمند جوشیده و در قابی، شیئی، ویدئویی سر برآورده است.یک طرف انگار کسی به ما میگوید دستهایم را در باغچه خواهم کاشت سبز خواهند شد، می دانم و رویش زندگی از میان دستها را پیش چشممان گذاشته و کمی آنسوتر ما را در برزخ بیپناهی رها کرده است؛ همانجا که جانپناه هر آنچه که هست یک دانه، یک لانه و حتی یک قلب به مویی بند است… یک جا مست عطر گلها و مهر مادری میشویم و پابه پای کودکی تا پیریاش میرویم و کمی آنسوتر خود را در محاصره سرهای از بدن جدامانده مییابیم.یک جا برای پرندههای زایندهرودی که بود، به سوگ مینشینیم و جایی مشاممان را از عطر بهجامانده پر میکنیم. نوشین نفیسی از معدود هنرمندان زن فعال و پرکار اصفهان است. او نقاشی را از کودکی آغاز کرده و از جوانی به شکل حرفهایتر دنبال کرده و تا امروز و در بیش از سهدهه با جدیت و تداوم ادامه داده است.او به جز استفاده از مدیومهای تازه مثل ویدئو و چیدمان به تصویرگری و تدریس هم پرداخته و فعالیتهایی با گروه کودکان و سالمندان در زمینه آموزش هنر داشته است.آنچه اما در کارها و سیر هنری او بیش از هرچیز قابل توجه است چه آنجا که طبیعت نقش اصلی دارد و چه جایی که انسان با دردها و آمالاش تصویر شده نقش زندگی و بیان ناخودآگاه و ناگزیر آن توسط اوست.نفیسی در عین بهره بردن از هنرهای تازه و بیان معاصر در فضای پر تصنع و پر ادای هنر این روزها که گالریها را از مخاطب عام خالی کرده گم نشده و تلاش کرده مفاهیم مورد نظرش را در عین سادگی تصویر کند.سالها کار جدی و مستمر این هنرمند زن اصفهانی بهانه خوبی برای گپوگفت مفصل با اوست.