قاب را بغل کردهای مادر…! انگار تمام جهان در همین چهارچوب چوبی خلاصه شده است. چشمانت به صورت حامد دوخته شده، به همان لبخند نیمهتمامی که حالا تنها در عکس مانده. دستهایت لرز دارد، اما محکم گرفتهای؛ مثل روزهایی که کودک بود و به دامنت چنگ میزد.
به گزارش اصفهان زیبا؛ قاب را بغل کردهای مادر…! انگار تمام جهان در همین چهارچوب چوبی خلاصه شده است. چشمانت به صورت حامد دوخته شده، به همان لبخند نیمهتمامی که حالا تنها در عکس مانده. دستهایت لرز دارد، اما محکم گرفتهای؛ مثل روزهایی که کودک بود و به دامنت چنگ میزد.