پس از پیروزی انقلاب رادیوتلویزیون بهعلت پتانسیلهای فنی فراوانی که داشت، صدای پیامهای انقلابیون شده بود و این روند تاکنون نیز ادامه دارد. هرچند اهمیت آن بهمرورزمان با توجه به گسترش اینترنت کاهشیافته است، هنوز یک سازمان استراتژیک بااهمیت امنیتی محسوب میشود. اهمیت این رسانه در ایران تا اندازهای است که شوراهای مختلفی برای رسیدگی و نظارت بر آن تعیینشده است. روسای این سازمان از همان آغاز تاکنون سرنوشت سیاسی متفاوتی را تجربه کردهاند و عمدتا نام آنها در ثبتنام انتخابات ریاستجمهوری دیده میشود. در اینکه نشستن بر صندلی ریاست صداوسیما تا چه اندازه پل رسیدن به کرسی ریاستجمهوری است، نظرات و دیدگاههای مختلفی وجود دارد؛ اما تاکنون هیچیک از روسای صداوسیما به پاستور نرسیدهاند.
اگرچه حسن روحانی بهعنوان یکی از اعضای سرپرستی این سازمان منتخب ریاستجمهوری شد، در میان مدیران منصوب در این سازمان پیروز انتخابات ریاستجمهوری وجود ندارد. در انتخابات ریاستجمهوری 1400 هم که در 28 خردادماه برگزار میشود نام دو نفر از روسای پیشین صداوسیما به چشم میخورد: عزتالله ضرغامی و علی لاریجانی، که از این میان علی لاریجانی در میان اهالی سیاست گزینه محتملتری برای نشستن بر صندلی ریاستجمهوری اسلامی ایران است. در ادامه، به بررسی سرنوشت سیاسی روسای صداوسیما پس از پیروزی انقلاب 57 میپردازیم.