به گزارش خبرآنلاین، زود خوابیدن و زود بیدار شدن برای نسلهای گوناگون الگوی یک زندگی سالم بود و هرگونه انحراف از آن اغلب ناسالم تلقی میشد، اما دانشمندان کشف کردهاند کسی که سحرخیز باشد و صبح زود از خواب بیدار شود و روز را با انرژی آغاز کند یا یک شبزندهدار که به طور طبیعی تا دیروقت بیدار میماند و دیرتر از خواب بیدار میشود، کاری فراتر از انتخاب سبک زندگی انجام میدهد. این الگو نشاندهنده ترجیح طبیعی بدن برای زمانبندی چرخههای خواب و بیداری در یک روز ۲۴ ساعته است.
ایسنا به نقل از مدیکالاکسپرس نوشت: یک پژوهش جدید نشان میدهد که شب زندهدار بودن ممکن است با مجموعهای از معایب متابولیکی خاص خود همراه باشد. وعدههای غذایی نیز نشانههای زمانبندی برای ساعت داخلی بدن هستند و زمان غذا خوردن ما میتواند بر متابولیسم تأثیر بگذارد. پژوهشگران در این پروژه بررسی کردند که آیا نوع ساعت زیستی یک شخص با عادتهای غذایی، ترکیب بدن و سلامت کلی متابولیک مرتبط است.
این پژوهش که روی گروهی از زنان سالم ساکن اوکلند در نیوزیلند انجام شد، نشان دایی ناسالمتری داشته باشند و در کل، عادتهای غذایی ضعیفتری داشته باشند. همچنین، آنها با شاخص توده بدنی بالاتر مرتبط بودهاند. با وجود این، شاخص توده بدنی به تنهایی نمیتواند بین توده عضلانی و چربی بدن تمایز قائل شود. این امر به ویژه در نیوزیلند دیده میشود که زنان معمولاً ساختار بدنی بزرگتر و توده عضلانی بیشتری نسبت به زنان اروپاییتبار دارند.
افراد شب زندهدار در مقایسه با افراد سحرخیز و افراد با فعالیت بدنی متوسط، نتایج ضعیفتری را تقریباً در همه نشانگرهای سلامتی این پژوهش داشتند. آنها میانگین شاخص توده بدنی بالاتری داشتند و چربی بدن آنها بیشتر بود. آنها غذای سالم کمتری میخوردند، فیبر کمتری مصرف میکردند و به کمبود ویتامینها و مواد معدنی ضروری مبتلا بودند.
یافتههای این پژوهش نشان میدهند که اگرچه همه گروهها مقادیر مشابهی کالری و مواد مغذی مصرف میکردند اما زنان شبزندهدار، نشانگرهای زیستی متابولیک، چربی بدن و مواد مغذی نامطلوبتری داشتند.
این پژوهش در مجله «Frontiers in Nutrition» به چاپ رسید.
۲۳۳۲۳۶