به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، محمدعلی فردین یکی از بازیگران مهم سینمای پیش از انقلاب است که پرچمدار نوعی از سینما با نام سینمای فردینی است و پس از انقلاب با وجود ماندن در ایران و عدم مهاجرت، در فیلم سینمایی یا مصاحبهای شرکت نکرد. به هیاهو و جنجال هم نپرداخت و تا زمان درگذشتش، پایگاه مردمی طرفداران و مخاطبان سینمای خود را حفظ کرد.
اینبازیگر که بهعنوان کارگردان و تهیهکننده هم در سینما فعالیت میکرد، پیشینهای ورزشی دارد و در رشته کشتی با ورزشکارانی چون غلامرضا تختی، عباس زندی و … دوست و همکار بوده است. خاطرات و تاریخ شفاهی او از اینجهت، بخشی از تاریخ سینمای ایران را در بر میگیرد که نکات و ناگفتههایی را در خود جا داده است.
چندی پیش، مرور تاریخ شفاهی و خاطرات فردین را براساس گفتگویی که با عباس بهارلو داشته آغاز کردیم که قسمتهای اول تا سوم آن در پیوندهای زیر قابل دسترسی و مطالعه هستند:
* «جواب نه فردین به اشرف پهلوی و علت همبازینشدنش با بهروز وثوقی»
* «فردین: من و همسرم به تختی گفتیم تو مسلمانی و اینکار گناه کبیره است/خودکشی کرد اما او را کشتند!»
* «ابلاغ کردند انتقاد نباشد، عکس شاه حتما باشد!/چهعاملی فیلمسازها بازیگر و کارگردان سینمای پیش از انقلاب در صفحه ۱۹۳ کتاب «سینمای فردین به روایت محمدعلی فردین» میگوید:
«سینمایی که ما داشتیم از جنبه فرهنگی متعلق به قشرهای سوم و چهارم جامعه بود. بنابراین اسم این را نمیشد گذاشت سینما. وقتی سینمای ما نمیتوانست مورد توجه همه مردم جامعه خودمان قرار بگیرد چهطور میتوانستیم فیلمهایمان را برای سایر ملل نشان بدهیم، و وقتی نمیتوانستیم فیلمهایمان را برای سایر ملل نمایش بدهیم، نمیتوانستیم ادعا کنیم که صاحب سینما هستیم. مثلا همین گنج قارون که اینهمه موفق بود کجای دنیا میشود آن را به نمایش درآورد، یا قیصر و گاو، که برای قوم ایرانی فیلمهای خوبی بودند.»
ادامه دارد …