بحث نمایش فوتبال در سینماهای کشور، هماکنون چندسالی است که با جدیت از سوی سینماداران دنبال میشود. در نیمههای دهه 90، این اتفاق تنها محدود به نمایش دربی پایتخت بود و بعدها با استقبال فراوانی که از جانب مخاطبان به عمل آمد، پای سایر تورنمنتهای فوتبال ملی و حتی رقابتهای والیبال هم به این غائله باز شد تا درآمدزایی خوبی برای سینماداران به وجود بیاید. شدت استقبال به اندازهای بود که برخی پردیسهای بزرگ پایتخت، چندسالن خود را به نمایش بازیها اختصاص میدادند. باشدتیافتن این شکل بلیتفروشی، پلیس پایتخت وارد عمل شد و هرگونه بلیتفروشی با این محوریت را منوط به دریافت مجوز عنوان کرد. اتفاقی که کار را کمی سخت کرد و بههمین دلیل، از شدت پخش مسابقات فوتبال و والیبال در سینماهای پایتخت کاسته شد.
نوع پوشش برخی مخاطبان و بهخصوص شکل کریخوانیها، نحوه شادی و نشستن آنها روی صندلی به گونهای بود که حساسیت برخی گروههای دلواپس را برانگیخت تا سینماهایی که میتوانستند سانسهای مرده خود را اینچنین با فروش بلیت تمام صندلیها به قیمتی بالاتر از قیمت بلیت فیلمهای سینمایی پر کنند، از معلقشدن این اتفاق، چندان خوشحال نباشند. اتفاقی که البته با آمدن کرونا، به مانند تمام نمایش فیلمها، ساقط شد و دیگر کسی از جامعه سینماداران و حتی مخاطبان، آن را مطالبه نکرد.