برچسب سینما تیکت

سوم اسفند بود که وزارت ارشاد در اطلاعیه‌ای، اعلام کرد سینماهای تمام کشور تدریجا تا پایان هفته تعطیل می‌شوند. انتشار این خبر، شوک میخکوب‌کننده چندانی نداد. بـحث داغ آن روزهـا، کــرونای افسارگسیخته و ناشناخته‌ای بود که مثل کمباین درافتاده با زمین کشاورزی، فقط قربانی می‌گرفت. درگاه اینترنتی فروش آنلاین بلیت بسته شد و سینماها تعطیل […]

جشنواره سی‌ونهم فیلم فجر در مواجهه بیم و امیدهای برگزاری و تعلیق، رونمایی شد و با حجم قابل توجهی از مخالفت‌ها به مرحله برگزاری رسید و با حاشیه‌های فراوان به کار خود پایان داد. اغراق نیست اگر ادعا کنیم اتفاق‌هایی که در این دوره از جشنواره رقم خورد تاکنون در هیچ دوره‌ای مشاهده نشده بود. اتفاق‌هایی که اگر مدیران جشنواره، نسبت به وقوع آن‌ها ایمان داشتند، شاید عطای برگزاری بزرگ‌ترین رخداد سینمایی ایران را به لقایش می‌بخشیدند.جشنواره فجر امسال با محدودیت‌هایی که در بخش سودای سیمرغ داشت، تقریبا به روال سال گذشته برگزار شد.

بحث نمایش فوتبال در سینماهای کشور، هم‌اکنون چندسالی است که با جدیت از سوی سینماداران دنبال می‌شود. در نیمه‌های دهه 90، این اتفاق تنها محدود به نمایش دربی پایتخت بود و بعدها با استقبال فراوانی که از جانب مخاطبان به عمل آمد، پای سایر تورنمنت‌های فوتبال ملی و حتی رقابت‌های والیبال هم به این غائله باز شد تا درآمدزایی خوبی برای سینماداران به وجود بیاید. شدت استقبال به اندازه‌ای بود که برخی پردیس‌های بزرگ پایتخت، چندسالن خود را به نمایش بازی‌ها اختصاص می‌دادند. باشدت‌یافتن این شکل بلیت‌فروشی، پلیس پایتخت وارد عمل شد و هرگونه بلیت‌فروشی با این محوریت را منوط به دریافت مجوز عنوان کرد. اتفاقی که کار را کمی سخت کرد و به‌همین دلیل، از شدت پخش مسابقات فوتبال و والیبال در سینماهای پایتخت کاسته شد.

پس از 16 ماه رکود کامل بر صنعت سینمای ایران، این روزها اخبار دلگرم‌کننده‌ای مبنی بر اکران یک یا دو فیلم پرفروش به گوش می‌رسد. دو فیلمی که تضمین مالی 2 میلیارد و 500 میلیونی وزارت ارشاد را دریافت داشته و می‌توانند با یک برنامه‌ریزی درست، رکود 16ماهه سینماها را از بین برده و گرمابخش گیشه تابستانی باشند. البته که این خوشایندی، زمانی محقق خواهد شد که خیز جدید کرونا، آسیبی به سینماها وارد نیاورند. همواره با قرمزشدن شرایط کرونایی هر شهر، سینماها، نخستین اماکنی هستند که تعطیل می‌شوند و چرخه صنعتی این هنر را تحت‌الشعاع قرار می‌دهند. نکته‌ای که سبب شده تا تهیه‌کنندگان، سرمایه‌گذاران و پخش‌کنندگان آثار پرفروش، رضایت چندانی به نمایش اثر خود (ولو با کمک بلاعوض و چندمیلیاردی ارشاد) نداشته باشند.

بالاخره و پس از ۱۶ ماه رکود سینماها، یک فیلم پرمخاطب روی پرده آمد تا نجات‌بخش گیشه سال ۱۴۰۰ باشد. در طول این ۱۶ ماه، حدود ۱۲ فیلم ایرانی به روی پرده رفت که تقریبا هیچ‌یک از آن‌ها آثار پرمخاطب نبودند. در این میان، دو فیلم شنای پروانه و خوب، بد، جلف ۲ که گمان برده می‌شد با استقبال حداکثری مخاطبان مواجه می‌شوند، فروش چندانی نداشتند تا صاحبان آثار پرفروش ریسک چندانی برای نمایش فیلم خود در دوران کرونا نکنند.

کرونا اگرچه لطمات جبران‌ناپذیری بر پیکره سینما و تولیدات آن وارد آورد، اما برای گروه معدودی، بسیار پربار بود. در این 17ماه کرونایی، سالن‌های سینمایی بسیاری در سراسر کشور متضرر شدند و پیرو این تعطیلی‌ها، سرمایه‌های سینمایی فراوانی، در صف اکران سوخت و این صف، هم‌اکنون، طویل‌تر از هر زمان دیگری، حدود 200 فیلم را به خود می‌بیند. از حجم تولیدات سینمایی کاسته شده و شبکه نمایش خانگی در این بحبوحه توانست قدعلم کرده و راهی که باید سال‌ها پشت‌سر می‌گذاشت تا به بهره‌وری برسد را تنها در عرض چند هفته طی کرد.