ســیــــزدهــمــــیــن دور انــــتــــخــابــات ریاستجمهوری نیز همچون دورههای گذشــتـــه بــدون کانــدیــدای زن بــرگــزار میشود. زنان بازهم نتوانستند از سد شورای نگهبان برای ورود به رقــابـــتهــای ریاستجمهوری عبور کنند. سهم زنان فعال سیاسی از سیاست بهاندازه مردان نیست و سمتهایی همچون ریاست قوا تا به امروز به نام یک زن ثبت نشده است؛ شرایطی که شورای نگهبان بر اساس نظارت استصوابی نقش اصلی را در ایجاد آن ایفا میکند و با همان معیارهایی که کانــدیــداهــای مرد را مــیســنــجــد، صلاحیت داوطلبان زن برای انتخابات ریــاســتجمــهــوری را احراز نــمــیکنــد.
درعینحال با نزدیک شدن به هر دوره از این انتخابات موضوع کاندیداتوری بانوان مطرح است و معترضان بهنقد و کارشناسی در دفاع از حقوق سیاسی آنها میپردازند؛ اما با گذر از فضای انتخاباتی آتش انتقادها بهیکباره خاموش و تا چهار سال آینده این مسئله کماکان بدون راهحل باقی میماند و دوباره روز از نو و روزی از نو. این موضوع در شرایطی رقم میخورد که در آنسوی این میدان، زنان بهعنوان یک پایگاه رأی قابلتوجه در انتخابات بهشمار میآیند و برخی کاندیداها با دادن وعده حل مشکلات درصدد جلب نظر آنها هستند و این موضوع را به ابزاری برای افزایش آرای خود تبدیل کردهاند که اکثرا نیز بسیاری از این وعدهها را فراموش میکنند. محبوبه بهمنی، دبیر جمعیت حمایت از حقوق بشر زنان، عضو شورای منطقه حزب اتحاد ملت ایران و عضو شورای انجمن اسلامی معلمان، در گفتوگو با «اصفهانزیبا» از نقش و جایگاه سیاسی زنان در ایران مــیگــویــد و مــعــتــقــد است که فـضـای مردسالاری، عدمحمایت احزاب از زنان و درنهایت، نبود تلاش حداکثری از سوی این قشر، مانع از ورود آنها به سطح کلان مملکت خواهد شد. در ادامه مشروح این گفتوگو را میخوانید.