بازار جهانی طلایسیاه در هفتههای اخیر بار دیگر زیر سایه تنشهای میان تهران و واشنگتن قرارگرفته است؛ تنشهایی که هر تیتر خبری درباره آن میتواند قیمتها را در عرض چند ساعت جابهجا کند، با اینحال آنچه در لایههای عمیقتر معاملات دیده میشود، حکایت از رویکردی محتاط اما نسبتا خوشبینانه دارد: معاملهگران اگرچه «پریمیوم» یا ریسک درگیری را در قیمتها لحاظ کردهاند، اما همچنان فرض را بر این پایه بنا نهادهاند که جریان عرضه نفت، بهویژه از تنگههرمز، مختل نخواهد شد. شاخص برنت در ۲۰ فوریه با جهش ۷.۴درصدی در سطح ۷۱.۶۰ دلار در هر بشکه بسته شد؛ بالاترین قیمت پایانی از اوت ۲۰۲۵.
ترکیب واقعیت و خوشبینی
در مجموع، آنچه امروز در قیمت نفت دیده میشود، ترکیبی از نگرانی و خوشبینی محتاطانه است. معاملهگران ریسک تنش را نادیده نگرفتهاند و پریمیوم ۷ تا ۱۰ دلاری گواه آن است؛ اما همزمان، بر تجربه تاریخی و منطق اقتصادی بازیگران منطقه معتقدند؛ جریان عرضه نفت(حتی در شرایط تنش) ادامه خواهد یافت، با اینحال بازار نفت همواره مستعد غافلگیری است. اگر تحولات سیاسی از چارچوب سناریوهای فعلی فراتر رود و به اختلالی واقعی و پایدار در صادرات نفت منجر شود، سطح قیمتها میتواند بهسرعت بازتعریف شود. تا آن زمان، نفت در مرز باریک میان تیترهای سیاسی و بنیادهای عرضه و تقاضا نوسان خواهد کرد؛ بازاری که بیش از هر زمان دیگر به تحولات دیپلماتیک و نظامی چشم دوخته است.