١٤ مرداد ١٤٠٣
در هوای داغ ساعت 2:30 بعدازظهر روز شنبه 13 مرداد در یکی از خیابانهای تهران دنبال پلاک ساختمان استودیو میگردم. پلاک ساختمان را پیدا میکنم. داخل که میشوم با راهنمایی نگهبان ساختمان، دکمه طبقه پارکینگ آسانسور را میزنم. آسانسور خیلی زود به طبقه مورد نظر میرسد. چند پله را که پایین میروم یکدفعه خودم را در شلوغی و رفت وآمد فضای بیرونی استودیو محل تولید و پخش برنامه جدید شبکه امید برای حوزه بازیهای ویدئویی میبینم.
به گزارش روابط عمومی بنیاد ملی بازیهای رایانهای، همه عوامل در بدو بدوهای آمادگیهای قبل از شروع برنامه بین استودیو، اتاق فرمان و اتاق گریم حسابی سرگرماند. آهسته سرکی داخل استودیو پخش برنامه میکشم. دکور برنامه خیلی ساده چیده شدهاست. یک میز بزرگ که قرار است اجرای برنامه پشت آن انجام شود، بالای استودیو جانمایی شدهاست. دو دسته بازی سفید و مشکی و چند بازی رومیزی هم که جزء دکور برنامهاست روی میز خودنمایی میکنند. پایینش هم پر است از بادکنکهایی به رنگ زرد و آبی. نمایشگر پشت صحنه هم با رنگ آبی پررنگ و نشانههایی از بازیهای ویدئویی که روی آن خودنمایی میکند، فضای استودیو را در خاموشی پروژکتورهایش روشن کردهاست. با نزدیک شدن به ساعت 3 بعدازظهر، محمد فکری، هادی خضاب و مسعود غزنچای، سه مجری برنامه هم یکی یکی وارد استودیو میشوند و پشت میز قرار میگیرند. آخرین هماهنگیها برای اجرای سه نفره برنامه را با هم انجام میدهند. بینشان خبری از استرس و نگرانی هم نیست. از استودیو محل پخش برنامه فاصله میگیرم و آرام و بیصدا در گوشهای از اتاق فرمان در پناه دیوار جاگیر میشوم. مصطفی امیر حائری، تهیهکننده برنامه، همه چیز را برای شروع ضبط زیر نظر دارد. همه چیز برای شروع پخش آمادهاست. دوربینها روشن میشوند و تصویربردارها و صدابردارها سرجایشان مستقر میشوند. نور پروژکتورها همهمه فضای تاریک استودیو را روشن میکنند. افراد اضافه از استودیو بیرون میروند و در بسته میشود. با فرمان کارگردان شمارش معکوس شروع میشود. شروع تیتراژ برنامه روی آنتن میرود و پخش اولین برنامه زنده تلویزیونی «شبکه بازی» حوالی ساعت 15 از شبکه امید رسما آغاز میشود.
