هفت سال از رفتنش گذشته است؛ اما عجیب که نه تصویرش از ذهن شهر پاکشده و نه جای خالیاش پر. زاون قوکاسیان متولد 7 اردیبهشت 1329 در اصفهان بود. تا زنده بود جز در هوای شهرش نفس نکشید و جز به آبادانیاش نیندیشید و البته که موفق هم شد نام و نشان اصفهان را پیش روی جهانی بگذارد. هر چند رفتنش به قول احمد طالبینژاد چون رفتن زایندهرود، ریشه خیلی چیزها را در شهر خشکاند و باعث شد اصفهان به قوت و قدرت قبل در نظرها نباشد، اما برکات حضورش آنقدر هست که هنوز و هر بار بخشی از آن را از تاریخ بیرون بکشی و به امید گرفتن برگی برای آینده پیش چشم بنشانی.
امسال و در هفتاد و یکمین سالروز تولدش با سه دوست و همکار دیرینش از تجربه همراهی با او سخن گفتهایم. علی خدایی داستاننویس و نویسنده، دکتر خسرو نشان از مدیران فرهنگی فعال ایران و مدیرکل اداره فرهنگ و ارشاد اصفهان در سالهای 81 تا 83 و احمد طالبینژاد نویسنده و فیلمساز با ما از تجربه همکاری و همراهی او در رویدادهایی مانند جایزه ادبی اصفهان و فستیوال فیلم کوتاه گفتهاند.
