روایت گسل، میان سکون و حرکت

امیر نصری، در مواجهه با گسل از نگاه رضی میری می‌نویسد: «هر تصویری می‌تواند گسل باشد. گسستن از جهان خارج و محصور شدن در یک قاب. گسستن از توالی زندگی روزمره و منجمد شدن در یک لحظه. در این مجموعه، چهره‌های فرسوده کم نیستند. چهره‌های فرسوده فقط به آدم‌ها تعلق ندارند، شامل فضا هم می‌شوند. گسل، موتیف تکرارشونده تصاویر این مجموعه است که به زمان‌ها و فضاهای مختلف تعلق دارند؛ پس دقیق‌تر بگوییم: هر تصویری از فرسودگی، می‌تواند گسل باشد.»

گفت‌وگوی «اصفهان زیبا » با رضی میری درباره نمایشگاه عکاسی «گسل»

امیر نصری، در مواجهه با گسل از نگاه رضی میری می‌نویسد: «هر تصویری می‌تواند گسل باشد. گسستن از جهان خارج و محصور شدن در یک قاب. گسستن از توالی زندگی روزمره و منجمد شدن در یک لحظه. در این مجموعه، چهره‌های فرسوده کم نیستند. چهره‌های فرسوده فقط به آدم‌ها تعلق ندارند، شامل فضا هم می‌شوند. گسل، موتیف تکرارشونده تصاویر این مجموعه است که به زمان‌ها و فضاهای مختلف تعلق دارند؛ پس دقیق‌تر بگوییم: هر تصویری از فرسودگی، می‌تواند گسل باشد.»

روایت گسل، میان سکون و حرکت

به گزارش اصفهان زیبا؛ امیر نصری، در مواجهه با گسل از نگاه رضی میری می‌نویسد: «هر تصویری می‌تواند گسل باشد. گسستن از جهان خارج و محصور شدن در یک قاب. گسستن از توالی زندگی روزمره و منجمد شدن در یک لحظه. در این مجموعه، چهره‌های فرسوده کم نیستند. چهره‌های فرسوده فقط به آدم‌ها تعلق ندارند، شامل فضا هم می‌شوند. گسل، موتیف تکرارشونده تصاویر این مجموعه است که به زمان‌ها و فضاهای مختلف تعلق دارند؛ پس دقیق‌تر بگوییم: هر تصویری از فرسودگی، می‌تواند گسل باشد.»

منبع  : اصفهان زیبا

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *