میخواهیم آبروی اصفهان باشیم
در حاشیه جنوب شرقی اصفهان، جایی که تاریخ با هر وزش باد نفس میکشد، آرامگاهی خاموش، اما پرشور آرمیده است.
در حاشیه جنوب شرقی اصفهان، جایی که تاریخ با هر وزش باد نفس میکشد، آرامگاهی خاموش، اما پرشور آرمیده است.
نمایشگاه مرقع بهار مولانا که در روزهای گذشته با تلاش گروهی از هنرمندان در زمینههای نگارگری، تذهیب، خوشنویسی، ساخت جلد و… به سرودن اشعار مولانا با زبان نگارگری پرداخته بود، در اردیبهشت، در عمارت سعدی حوزه هنری اصفهان برگزار شد و در 28 اردیبهشت به کار خود پایان داد.
هنر میناکاری، با ریشههای عمیق در تاریخ و فرهنگ ایران، بهعنوان یکی از زیباترین و اصیلترین هنرهای دستی شناخته میشود.
خط نستعلیق، که از آن بهعنوان «عروس خطوط اسلامی» یاد میشود، یکی از اصیلترین جلوههای هنر ایرانی و تجلی پیوند میان زیباییشناسی، زبان و فرهنگ فارسی است.
در نمایشگاه جهان هنر، گاه یک تابلو میتواند آنچنان رسالت تاریخی و فرهنگی به دوش بکشد که خود به مثابه یک سند زنده و گویای دوران بدل شود.
اگر از میان برگهای مصور یک نسخه شاهنامه یا خمسه عبور کرده باشیم، بعید است چشمانمان مجذوب هارمونی رنگ، ظرافت خط و حس داستانپردازی نگارگری ایرانی نشده باشد.
اگر تا بهحال به کاشیهای یک مسجد قدیمی یا حاشیه یک نسخه خطی نفیس با دقت نگاه کرده باشید، احتمالاً در میان رنگهای فیروزهای، لاجوردی و طلایی، پیچوتابهایی گیاه مانند و گلگونه دیدهاید که پایانی ندارند؛
در قلب تاریخی اصفهان، جایی که هنر و فرهنگ به زیبایی در هم تنیده شدهاند، مدتی قبل نمایشگاه نقاشی خط و حروفنگاری با عنوان «نگارین ۲» در موزه نگاه اصفهان برگزار شد.